Jump to content

Ulubiona broń


Zegarmistrz
 Share

Recommended Posts

Witam - pragnę żebyście zamieszczali tutaj ulubioną broń. JEDNĄ ulubioną broń. Nie kilka, nie kilkanaście, nie dwie, trzy, cztery. Jedną.

Powiedzcie za co ją uwielbiacie, czemu akurat ta jest tą jedną jedyną.

Pokażcie jej zdjęcie, powiedzcie coś o niej. Znawcom proponuje też zamieścić dane techniczne. Broń starożytna, Nowoczesna, krótka i długa. Co tylko chcecie.

Zacznę.

Dołączona grafika

Kusarigama (jap. 鎖鎌 kusari-gama, dosł.: łańcuch i sierp) - jest to kama (rodzaj sierpa) z łańcuchem, na końcu którego znajduje się obciążnik, który sam w sobie może być zastosowany do ogłuszenia przeciwnika, natomiast dzięki łańcuchowi można ofiarę złapać za szyję lub kończynę i przewrócić. Całość stosowana jest też jako lina z hakiem do wspinaczki. Dzięki niewielkim rozmiarom kusarigama jest stosunkowo łatwa do ukrycia. Są różne wariacje Kusarigam, dwa sierpy połączone łańcuchem, sierp i obciążnik, sierp i młot. Wbrew budowie prostej jak cep, umiejętność posługiwania się kusarigamą należy do cięższych w opanowaniu, a mistrzów w jej używaniu jest bardzo mało. Jedni walczą nią używając Sierpa z bliska a obciążnika na średni dystans, są też tacy którzy zmniejszają długość łańcucha i korzysta z niej jak z nunchaku. Można spotkać się też z odmianami bardzo krótkimi - połączenie motyki z drugą częścią z małym wysuwanym ostrzem jest tak samo zabójcze jak użycie długiego ostrza i długiego łańcucha. W przypadku przewagi liczebnej np 2vs1 lub 3vs2 użytkownik Kusarigamy miał za zadanie unieruchomić przeciwnika by kompan mógł go swobodnie atakować.

Mimo że broń ta wyszła dawno z użytku a jej zalety bojowe nie były największe - dla mnie będzie ona bronią pierwszego wyboru. Daje szerokie pole manewru, pozwala atakować i bronić się jednocześnie, zaś jej kształt i budowa pozwalają na spory wachlarz maskowania takowej.

Ciekawostka:

Kama najczęściej utożsamiana jest z Ninja - czy to za sprawą filmów gdzie każdy ninja nosił przy sobie łańcuch do wspinaczki z kulą, czy też za sprawą gier, takich jak Ninja Gaiden. Dość popularnym w środowisku gier stał się Axe Low - fikcyjna postać z uniwersum GuiltyGear - który posługuje się dwoma kamami w dość widowiskowy sposób.

Tyle ode mnie - śmiało, teraz wy ;)

Link to comment
Share on other sites

No nie mogło mnie zabraknąć w tym temacie :D

Moja ulubiona broń (z obecnie produkowanych seryjnie) to Heckler & Koch G36 K

Dołączona grafika

Dane techniczne:

Produkcja seryjna od: 1995

Nabój: 5,56 x 45 mm

Magazynek: 30 nab.

Długość broni z kolbą rozłożoną: 860 mm

Długość broni z kolbą złożoną: 618 mm

Długość lufy : 320 mm

Szybkostrzelność teoretyczna: 750 strzałów/minutę

Prędkość początkowa pocisku: 920 m/s

Zasięg efektywny: 600 m

Krótka historia:

1990 HK podjęło decyzję o rozpoczęciu prac nad nowym karabinem. Głównym konstruktorem broni, której zostało nadane oznaczenie HK50, był Ernst Mauch. Postawiono przed nim zadanie zbudowania karabinu, który będzie tani w produkcji, a jednocześnie zachowa zalety poprzednich karabinów firmy HK.

Zdecydowano się na odejście od dotychczasowego układu z zamkiem półswobodnym. Nowy karabin działał na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór lufy. W maksymalnym stopniu starano się stosować tworzywa sztuczne, dzięki czemu zmniejszyła się masa, a jednocześnie wzrosła odporność karabinu na korozję. W porównaniu do starszych karabinów HK, zdecydowanie spadła cena. Karabin bez celowników kosztował 800$, co w porównaniu do 1700$ za G41 było zdecydowanym postępem. Jednak cenę karabinów dla Bundeswehry podnosi do 1200$ wyposażanie każdego egzemplarza w celownik optyczny i kolimatorowy (eksportowa wersja z celownikiem optycznym jest oferowana za 890 $).

W 1995 roku HK50 został przyjęty do uzbrojenia Bundeswehry jako karabin G36. Jednocześnie do uzbrojenia przyjęto karabinek G36K i ręczny karabin maszynowy LMG36. Początkowo miał być uzbrojeniem żołnierzy jednostek sił szybkiego reagowania, ale szybko powiększane zamówienia sprawiły, że obecnie znajduje się na uzbrojeniu coraz większej liczby żołnierzy niemieckich.

Dlaczego ją lubię? Ponieważ jest nowoczesna, niezawodna, prosta w obsłudze, ergonomiczna. Dzięki modułowej konstrukcji łatwo ją modyfikować i dostosowywać do potrzeb oraz preferencji użytkownika. A jakość produktów HK jest znana na całym świecie.

Poza tym Gienia jest bardzo piękna :D

Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

Szabla Husarska jest uważana przez ekspertów, za najlepszą broń białą stworzoną przez człowieka, przy niej japońska katana jest prymitywnym cepem. Szabla husarska, szabla czarna, pałasz krzywy (pałasz pochyły) – ekskluzywna polska szabla bojowa o zamkniętej rękojeści, łącząca najlepsze cechy szabel zagranicznych (węgierskiej, zachodnioeuropejskiej i tureckiej). Skrystalizowaną formę osiągnęła w połowie XVII wieku na bazie szabli węgierskiej (tzw. typu II), którą sprowadził do Polski król Stefan I Batory. Zeszła z pola walki w XVIII wieku wraz z końcem polskiego wojska narodowego autoramentu. Nazwa szabla husarska wywodzi się od elitarnej husarii, najskuteczniejszej formacji bojowej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, wśród której żołnierzy była w powszechnym użyciu. Szabla czarna – określenie pochodzące od koloru skóry na rękojeści i pochwie. Pałasz krzywy, rzadziej pałasz pochyły (lub niepoprawnie pałasz husarski, będący innym typem broni) – nazwa powstała u schyłku XVII w. w wyniku stopniowego tracenia przez husarię jej bojowej funkcji, gdy już ani koncerz, ani pałasz nie były przez nią używane. Szablą można wykonywać cięcia bezpośrednie lub zamachowe z łokcia (w walce pieszej) i z ramienia (walcząc konno), a w obronie wszystkie zasłony statyczne. Można nią również wykonać wszystkie najważniejsze cięcia – zarówno te, do których nadają się najlepsze zachodnioeuropejskie szable, jak i te, które można wykonać tylko szablą wschodnią lub mieczem japońskim, słusznie więc uznawana jest za najlepszą kawaleryjską szablę świata. Szable bojowe nie były bogato zdobione, lecz szable husarskie noszone były również jako szable paradne (nie tracąc swoich cech bojowych), bogato zdobione złotem lub srebrem, jelec z kabłąkiem oraz głowicę często zdobiono niellowaną, trawioną bądź rytą dekoracją a paluchy, kapturki i rozety nitów ozdobnie kształtowano.

  • Upvote 2
Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

HK MK23 SOCOM by ~matthias47 (Source)

Wyprodukowana przez Tokyo Marui replika modelu Phase II (wersji testowanej przez U.S. Special Operations Command pod koniec 1991 r.)

Dołączona grafika

"Cywilny" MARK 23 z modułem LAM produkcji Wilcox Industries Corp.

Dołączona grafika

Dołączona grafika

Mk.23 Mod 0 ("SOCOM")

Dołączona grafika

Stara reklama H&K, porównanie Socoma (z lewej) i USP. Socom ma zamontowany moduł LAM AN/PEQ-6 (Insight Technologies LAM-400, zawierający w sobie wskaźnik IR i laserowy oraz latarkę) i tłumik Knight's Armament Company.

Dołączona grafika

Szczegóły budowy

Dołączona grafika

Jeden z wczesnych prototypów, z nieco dziwnym, pudełkowatym tłumikiem

Dołączona grafika

Heckler & Koch Mk.23 Mod 0 USSOCOM

Typ: Pistolet półautomatyczny

Kaliber/Nabój: .45 ACP

Mechanizm spustowy: SA/DA

Pojemność magazynka: 12

Masa: 1.2 kg (pusty); 1.47 kg (załadowany); 2,29 kg (załadowany, z modułem LAM i tłumikiem)

Wymiary transportowe (bez tłumika): dł. 245 mm; szer. 38,8 mm; wys. 150 mm

"Some find it a little heavy and hard to use."

Zakładając, że ograniczenia posiadania broni zostałyby zniesione, a ja trafiłbym szóstkę w totka przy jakiejś nieziemskiej kumulacji, Mk.23 byłby jednym z pierwszych moich nabytków. Mam do tej broni sentyment z czasów, gdy na końcu lat 90. na PlayStation wydano pierwszą część Metal Gear Solid. Podstawowa spluwa głównego bohatera od razu mi się spodobała - zamontowane pod lufą "pudło" modułu LAM nadawało pistoletowi oryginalny i futurystyczny w moim mniemaniu wygląd, a huk wystrzału świadczył o tym, że ma się do czynienia z czymś poważniejszym.

Wrażenie to nie zniknęło po przeczytaniu opisów w internecie, kilka lat później. Socom jest naprawdę dobrą i interesującą bronią. Nie zważam na to, że złe języki nazywają go niekiedy (przynajmniej w Stanach) "The World's Only Crew-Served Pistol" ;)

...

Porównywalne z takim olbrzymem jak Desert Eagle gabaryty i waga Mk.23 są jednocześnie jego wadą, jak i zaletą. Socom należy do klasy "matchgrade" - skupienie na dystansie 50 jardów (46 m) wynosi zaledwie 51 mm, co daje mu celność około 4 minut kątowych (MOA).

Ponieważ Mk.23 korzysta z amunicji .45 ACP, jego wyciszanie za pomocą tłumika jest skuteczne z racji poddźwiękowej prędkości pocisku.

...

Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

Fusil d'Assaut de la Manufacture d'Armes de St-Etienne – (fr. karabin szturmowy z Fabryki Broni w Saint-Etienne), francuski karabin szturmowy zbudowany w układzie bullpup. Obecnie standardowy karabin armii francuskiej, używany także przez armie Dżibuti, Gabonu, Senegalu i ZEA

FAMAS F1[edytuj]

Karabin szturmowy FAMAS F1 jest bronią samoczynno-samopowtarzalną w układzie bullpup. Automatyka broni działała na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Zamek dwuczęściowy, pomiędzy tłokiem zaporowym, a trzonem zamka znajduje się dźwignia mająca kształt litery L. Jej dłuższe ramię współpracuje z trzonem zamka, krótsze z tłokiem zaporowym. Po strzale obrót dźwigni powoduje przyspieszenie ruchu trzonu zamkowego kosztem energii tłoka zaporowego. Wyrzutnik i wyciąg sprężynujący są umieszczone w zamku. Komora nabojowa posiada rowki Revellego ułatwiające ekstrakcje łusek. Broń strzela z zamka zamkniętego. Mechanizm uderzeniowy kurkowy. Mechanizm spustowy z możliwością strzelania ogniem pojedynczym, seriami trójstrzałowymi i ogniem ciągłym. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia pełniąca także funkcję dźwigni bezpiecznika przed spustem (nastawy 1 – ogień pojedynczy, R – serie i S – broń zabezpieczona). Za magazynkiem znajduje się przełącznik ogień ciągły-serie trójstrzałowe (nastawy 0 – ogranicznik wyłączony i 3 – włączony). Zasilanie z pudełkowych magazynków o pojemności 25 naboi. Przyrządy celownicze składają się z muszki i dwóch przezierników (jeden do celowania przy dobrym, drugi przy słabym oświetleniu). Oba przezierniki mają stałą nastawę odpowiadającą odległości 300 m. W nocy na muszkę nakłada się trytowe źródło światła, a role przeziernika pełni otwór w obudowie celownika. Lufa zakończona tłumikiem płomieni pełniącym także funkcję hamulca wylotowego. Za tłumikiem płomieni pierścienie prowadzące dla granatów nasadkowych. Granaty sa miotane za pomocą specjalnych naboi. Donośność granatów zawiera się w granicach 70-360 m. Przy strzelaniu na wprost używa się dodatkowego celownika zakładanego na muszkę, przy strzelaniu pod katem 45° i 75° celownika umieszczonego wewnątrz chwytu transportowego. Kolba, łoże i chwyt pistoletowy wykonane z tworzywa sztucznego. Karabin standardowo wyposażony w lekki dwójnóg. Nad lufa można zamocować bagnet, identyczny z bagnetem niemieckiego karabinu G3

Jak dla mnie ta broń zasługuje na 10/10. :x

Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

To wy się tutaj bawicie beze mnie? Oj nie przepuszczę :ming:

Dużo osób wie, że uwielbiam karabiny wyborowe :P

A TO jest mój numer 1.

Barrett M82A1 – samopowtarzalny wielkokalibrowy karabin wyborowy skonstruowany w amerykańskiej firmie Barrett we wczesnych latach 80.

Dla poprawy sztywności i zwiększenia chłodzenia lufa karabinu jest karbowana i podłużnie żłobiona. Zastosowano swobodnie pływającą (samonośną) lufę, na której końcu zamontowano dwukomorowy hamulec wylotowy zmniejszający odrzut karabinu, jego efektywność wynosi 69%. Szyna montażowa najnowszej wersji M82A3 jest zgodna ze standardem Picatinny, co pozwala na zamontowanie każdego celownika (optycznego, noktowizyjnego) zgodnego z normami NATO, dodatkowo wersję M82A3 wyposażono w kolbę z podporą tylną.

Dane techniczne

Kaliber .50 (12,7 mm)

Nabój 12,7 mm NATO

Magazynek pudełkowy, 10 nab.

Wymiary

Długość

1448 mm (z 737 mm lufą)

1219 mm (z 508 mm lufą)

Długość lufy

737 mm

508 mm

Masa broni

14 kg (z 737 mm lufą)

13,5 kg (z 508 mm lufą)

Inne

Prędkość pocz. pocisku 854 m/s

Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

HK MK23 SOCOM by ~matthias47 (Source)

Wyprodukowana przez Tokyo Marui replika modelu Phase II (wersji testowanej przez U.S. Special Operations Command pod koniec 1991 r.)

Dołączona grafika

"Cywilny" MARK 23 z modułem LAM produkcji Wilcox Industries Corp.

Dołączona grafika

Dołączona grafika

Mk.23 Mod 0 ("SOCOM")

Dołączona grafika

Stara reklama H&K, porównanie Socoma (z lewej) i USP. Socom ma zamontowany moduł LAM AN/PEQ-6 (Insight Technologies LAM-400, zawierający w sobie wskaźnik IR i laserowy oraz latarkę) i tłumik Knight's Armament Company.

Dołączona grafika

Szczegóły budowy

Dołączona grafika

Jeden z wczesnych prototypów, z nieco dziwnym, pudełkowatym tłumikiem

Dołączona grafika

Heckler & Koch Mk.23 Mod 0 USSOCOM

Typ: Pistolet półautomatyczny

Kaliber/Nabój: .45 ACP

Mechanizm spustowy: SA/DA

Pojemność magazynka: 12

Masa: 1.2 kg (pusty); 1.47 kg (załadowany); 2,29 kg (załadowany, z modułem LAM i tłumikiem)

Wymiary transportowe (bez tłumika): dł. 245 mm; szer. 38,8 mm; wys. 150 mm

"Some find it a little heavy and hard to use."

Zakładając, że ograniczenia posiadania broni zostałyby zniesione, a ja trafiłbym szóstkę w totka przy jakiejś nieziemskiej kumulacji, Mk.23 byłby jednym z pierwszych moich nabytków. Mam do tej broni sentyment z czasów, gdy na końcu lat 90. na PlayStation wydano pierwszą część Metal Gear Solid. Podstawowa spluwa głównego bohatera od razu mi się spodobała - zamontowane pod lufą "pudło" modułu LAM nadawało pistoletowi oryginalny i futurystyczny w moim mniemaniu wygląd, a huk wystrzału świadczył o tym, że ma się do czynienia z czymś poważniejszym.

Wrażenie to nie zniknęło po przeczytaniu opisów w internecie, kilka lat później. Socom jest naprawdę dobrą i interesującą bronią. Nie zważam na to, że złe języki nazywają go niekiedy (przynajmniej w Stanach) "The World's Only Crew-Served Pistol" ;)

Na początku lat 90. USSOCOM przeprowadziło konkurs, który miał wyłonić nową broń dla sił specjalnych - pistolet przeznaczony do zadań ofensywnych. Broń taka miała, wg. zamawiających, zastąpić w większości zastosowań pistolety maszynowe i mieć duże możliwości modyfikacji. Mk.23 wygrał, pokonując Colta OHWS.

Porównywalne z takim olbrzymem jak Desert Eagle gabaryty i waga Mk.23 są jednocześnie jego wadą, jak i zaletą. Socom należy do klasy "matchgrade" - skupienie na dystansie 50 jardów (46 m) wynosi zaledwie 51 mm, co daje mu celność około 4 minut kątowych (MOA).

Ponieważ Mk.23 korzysta z poddźwiękowej amunicji .45 ACP, łatwo jest go skutecznie wyciszać tłumikiem. Budowa pistoletu jest bardzo zbliżona do jednej z najpopularniejszych w USA konstrukcji - Colta M1911 i jego pochodnych, dzięki czemu nie jest trudny w rozkładaniu i konserwacji.

@RedBalance12

Czemu akurat F1, które widzimy na paradach, a nie G2? ;)

Link to comment
Share on other sites

Umysł

By wasi ulubieńcy mogli powstać, mój jest do tego konieczny

broń (definicja)

noun feminine broń [brɔɲ]

1. narzędzie walki

(broń biologiczna)

2. środek, sposób na coś

(Jego bronią jest cierpliwość.)

Słyszeliście kiedyś o programowaniu neurolingwistycznym? Klatkach podświadomościowych?

Dołączona grafika

Jako, że wytłumaczenie koncepcji byłoby bardzo długie pozwolę sobie na przytoczenie gotowego wyjaśnienia.

WYJASNIENIE

Mozna tutaj przytaczać wiele przykładów, od negocjatorów policyjnych przekonujących przestępcę do poddania się, wpływu psychologicznego okrzyków bojowych, motywujących/demotywujących przemów, sugestii popychających innych do wykonania za kogoś brudnej roboty, ogólnej zasady działania sekt/religii czy też wybitnych umysłów (co by daleko nie szukać fikcyjny Hanibal Lecter) po zwykłe sytuacje z zycia codziennego (w ciemnej uliczce osoba przygarbiona i wygladajaca na przestraszoną ma większą sznsę na zostanie obrabowaną niż rzucający na boki "dzikie spojzenia" "psychol" bo wiadomo psychola nikt nie rusza, lub "wszedł tu tak pewnie ze w pierwszej chwili myslalem ze robi to legalnie" - zeznania ochroniaza.)

Chaotyczny troszkę ten post ale jakos chyba przekazałem sens.

Gdyby jednak ktoś się strasznie upierał przy tym, że nie jest to odpowiednia odpowiedź to proszę przeczytać raz jeszcze definicję broni. Jeśli to nie pomoże z chęcią podam jakiś bardziej fizyczny przedmiot. (było mówione jednak, że "jedna ulubiona")

Link to comment
Share on other sites

Desert Eagle :)

Dołączona grafika

Nowe to to nie jest, ale wybrałem go dlatego, bo ma ogromną moc. :rd8:

Kaliber: głównie .357 Magnum (jest jeszcze .41 i .44)

Długość: 260 mm

Waga: ok. 1,5 kg

Pojemność magazynka: 9 naboi

Użycie bardzo silnej amunicji zmusiło konstruktorów do zastosowania rzadkich i nietypowych w pistoletach rozwiązań. Broń działa na zasadzie wykorzystania energii gazów odprowadzanych z przewodu lufy. W momencie strzału gazy wyrzucają pocisk do przodu. Gdy minie on specjalny otwór z przodu lufy, część gazów przedostaje się i specjalnym przewodem trafia na tłok w komorze gazowej ułożonej poniżej. Ciśnienie w cylindrze gazowym wymusza przesunięcie zamka (a raczej suwadła, bo nie jest to typowy zamek) do tyłu. Odryglowanie następuje w momencie gdy pocisk już opuścił lufę, a ciśnienie gazów w przewodzie lufy spadło do bezpiecznych wartości. To niekonwencjonalne rozwiązanie okazało się konieczne z racji zastosowania nabojów dużej mocy. W typowych pistoletach monolityczny zamek po prostu zamyka komorę nabojową. W "Desert Eagle" zamknięcie polega jak w wielu karabinach na ryglowaniu przez obrót zamka, a dokładniej - obrót znajdującego się w jego wnętrzu cylindra. Większość dużych pistoletów posiada lufę ruchomą, natomiast przy zastosowaniu wyżej wymienionej metody można było wyposażyć "Desert Eagle" w lufę nieruchomą w stosunku do szkieletu, co zwiększa jego celność. Umożliwia ponadto proste montowanie dodatkowego wyposażenia

Link to comment
Share on other sites

Jest Napalm jest moc:rd8: Napalm – substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu skuteczniejszego stosowania ich jako bojowe środki zapalające. Tej samej nazwy używa się również w stosunku do gotowej zagęszczonej mieszaniny paliwowej. Napalmy, dzięki swojej konsystencji, mają zwiększoną przyczepność do podpalanych powierzchni, a jednocześnie słabiej rozpryskują się, wolniej ściekają i gorzej wsiąkają. Wszystko to powoduje, że są bardzo trudne do ugaszenia. Skuteczne są nawet na powierzchniach wilgotnych, pionowych oraz mocno wsiąkliwych (jak piasek). Palą się także na powierzchni wody. Pierwsze wersje napalmów były mieszaninami soli organicznych, otrzymywanych z glinu i kwasów naftenowego, stearynowego, laurynowego i palmitynowego (stąd nazwa substancji). Sole te były galaretowatymi substancjami, dodawanymi do benzyn. Z czasem do benzyn zaczęto dodawać benzen, jako substancję zagęszczającą zaczęto stosować polistyreny oraz dodawano środki zwiększające zapalność. Również kwas oleinowy stosowany jest w produkcji napalmu, ponieważ wiąże się on z zawartym w tej substancji wodorotlenkiem sodu. Temperatura spalania pierwszych napalmów to 800-1000 °C, późniejszych nawet 1200 °C. Czasami wydziela się toksyczny dym, podrażniający oczy i układ oddechowy. Napalm, jako bojowy środek zapalający, został po raz pierwszy użyty przez wojska amerykańskie w II wojnie światowej podczas bitwy o wyspę Tinian , później podczas wojny domowej w Grecji przeciw partyzantom oraz na masową skalę w Korei i Wietnamie. Stosuje się go w miotaczach ognia i bombach lotniczych, rzadziej pociskach artyleryjskich i rakietowych. Napalmy samozapalające (zawierają najczęściej trietyloglin) charakteryzują się zdolnością do natychmiastowego samozapłonu w zetknięciu z powietrzem. Przed wynalezieniem napalmu, jako mieszaniny zapalające o podobnych cechach fizycznych, stosowano mieszaniny benzyny z naftą lub olejami silnikowymi. Substancją o podobnych właściwościach i składzie do napalmu, ale jeszcze wyższej temperaturze spalania, jest pirożel, który jest mieszaniną wzbogaconą o środki utleniające oraz podwyższające temperaturę spalania.

Link to comment
Share on other sites

Dołączona grafika

M40 – amerykański karabin wyborowy powstały na bazie sportowej odmiany karabinu powtarzalnego Remington 700 w roku 1965. Używany do chwili obecnej przez piechotę morską Stanów Zjednoczonych. Konstrukcja początkowo opierała się na drewnianym łożu, które zmieniono na łoża syntetyczne w wyniku doświadczeń z zastosowania karabinu w warunkach wojny w klimacie tropikalnym. Na karabinie montowano celownik optyczny Unertl 10x40.

Dane techniczne

Kaliber 7,62mm

Nabój 7,62 × 51 mm NATO

Magazynek stały, 5 nabojów.

Wymiary

Długość 1117 mm

Długość lufy 610 mm

Masa

broni 6,57 kg

Inne

Zasięg max. 1000 m

Zasięg skuteczny 915 m

Siła spustu regulowana w zakresie 1,3 – 2,2 kg

Link to comment
Share on other sites

No więc tak, moją ulubioną bronią jest tasak kuchenny:

Dołączona grafika

Tasak – narzędzie o szerokiej, jednosiecznej głowni, przeznaczone do cięcia i rąbania. Jest bardzo lekki i łatwy w użyciu. Jego największą zaletą jest to, że ma nieskończoność amunicji i nie trzeba go przeładowywać. Można nim również obcinać paznokcie, daje taki sam efekt jak obcinanie paznokci szklanką. Jest niewykrywalny przez wykrywacz metali gdy się usunie metalowe części.

Link to comment
Share on other sites

Kukri – ciężki zakrzywiony nepalski nóż używany zarówno jako broń sieczna o głowni krzywej jednosiecznej oraz jako narzędzie. Kukri stanowi część uzbrojenia i heraldyki Gurkhów – narodu wojowników. Dla wielu ludzi jest znany jako nóż Gurkhów.

Dołączona grafika

Dlaczego? Za dużo grywam w TF2 :rainderp:

Link to comment
Share on other sites

Guest Panzerschreck

Dołączona grafika

Stg 44 to moja ulubiona broń ręczna. 30 naboi 7,92 x 33 mm w magazynku, świetny wygląd, a przede wszystkim możliwość doczepienia lunety :yay:

Link to comment
Share on other sites

post-2928-13662250211495_thumb.jpg Pewnie go widzieliście M-134 znany jako "MINIGUN" -Karabin Maszynowy - 6 lufowy -powstał w czasie wojny wietnamskiej - kaliber: 7,62 mm - taśma nabojowa ok. 4 tys. pocisków na jednej taśmie - masa prawie 20kg - długość ok. 80 cm - szerokość ok. 56 cm - maxymalny zasięg 1200m. Moje działko :D:rd8:
Link to comment
Share on other sites

Gaz paralityczno-drgawkowy

środki paralityczno-drgawkowe – takie jak np. tabun, sarin, cyklosarin , soman czy VX, które działają na układ nerwowy człowieka jako silne neurotransmitery, lub odwrotnie, szybko blokujące działanie naturalnych neurotransmiterów; środki paralityczno-drgawkowe są najgroźniejszym i zarazem najskuteczniejszym bojowym środkiem trującym.

Nie ma tu wiele do dodania. Okrutna, nieludzka, szybko działająca broń. Nie ma w niej nawet śladowych ilości czegoś takiego jak "szlachetna walka".

Dołączona grafika

Ten pan wprawdzie nie ciska morderczym gazem, ale i tak widać, jaką mu to przyjemność sprawia.

Link to comment
Share on other sites

Kojarzycie zapewne z różnych gier komputerowych przenośne wyrzutnie pocisków z głowicami atomowymi? Chociażby Metal Gear Solid :) Otóż taka wyrzutnia istniała naprawdę... Moją ulubioną bronią jest M388 Davy Crockett. M388 Davy Crockett – taktyczny jądrowy pocisk odpalany z wyrzutni bezodrzutowej opracowany w USA podczas zimnej wojny. M388 Davy Crockett to jedna z najmniejszych kiedykolwiek zbudowanych broni jądrowych. Jej konstrukcja została opracowana w późnych latach 50. na wypadek ataku wojsk Układu Warszawskiego w Niemczech Zachodnich. Koncepcja zakładała rozmieszczenie wzdłuż granicy, co kilka kilometrów, drużyn Atomic Battle Group (Atomowych Grup Bojowych) uzbrojonych w te pociski. Za ich pomocą, w razie ataku, żołnierze mieli za zadanie zniszczyć lub obezwładnić nacierające wrogie oddziały oraz skazić teren tak, by poziom promieniowania na co najmniej 48 godzin uniemożliwił jego zajęcie przez wroga, dając tym samym wystarczający czas na mobilizację sił NATO. Pocisk M388 był niekierowanym, stabilizowanym aerodynamicznie pociskiem rakietowym, wyposażonym w głowicę jądrową W54. Była to bardzo mała głowica o mocy pod-kilotonowej. Jej wersja użyta w pocisku - Mk-54, ważyła ok. 23 kilogramów, z możliwością wyboru mocy rażenia na 10 lub 20 ton (wartości bardzo bliskie praktycznej minimalnej wielkości oraz sile rażenia głowicy z materiałami rozszczepialnymi). Cały pocisk ważył około 34,5 kg i miał niecałe 80 cm długości i 28 cm średnicy maksymalnej. Pocisk przy swojej podstawie miał podkalibrowy trzpień umieszczany w lufie działa celem wystrzelenia[1]. Pocisk "Davy Crockett" mógł być odpalony z dwóch rodzajów wyrzutni: 120 mm M28, o zasięgu około 2 km, oraz 155 mm M29, o zasięgu około 4 km. Obydwie wyrzutnie można było zamocować na trójnogu na ciężarówce, transporterze opancerzonym czy jeepie. Wyrzutnie były obsługiwane przez trzech żołnierzy[2]. Pocisk "Davy Crockett" w zbiorach United States Army Ordnance Museum Obydwie wyrzutnie w trakcie testów wykazały się niską celnością, zatem skuteczność pocisku mogła polegać raczej na promieniowaniu niż bezpośrednim trafieniu. Ustawiony na moc 10 ton (niska) pocisk mógł wyprodukować natychmiastową śmiertelną dawkę promieniowania (ponad 10 000 remów) w promieniu 150 m i prawdopodobnie śmiertelną dawkę (około 600 remów) w promieniu 400 m[3]. Głowicę przetestowano 7 lipca 1962 w podczas testów broni nuklearnych Little Feller II, a sam pocisk wystrzelono (używając 155 mm wyrzutni) podczas kolejnych testów (Little Feller I) z dystansu 2,7 km 17 lipca. Była to ostatnia atmosferyczna próba jądrowa przeprowadzona na Poligonie Nevada. Produkcja pocisków "Davy Crockett" zaczęła się w 1956 i wyprodukowano ich w sumie 2 100 sztuk. Armia amerykańska używała ich w latach 1961-1971.

post-2017-13662250213804_thumb.jpg

Link to comment
Share on other sites

Noz-kuchenny-AZZA-21821-big.jpg

Nóż Kuchenny bardzo śmiercionośna broń specyfikacje podam jeżeli sobie ręki nie utnę.

A teraz tak na serio:

1284050-spas12.jpg

SPAS-12

Kaliber 18,5 mm

Nabój 12/70

Magazynek rurowy, 7 nab (7+1) 8 nab.))

Wymiary

Długość 1040 mm (930 mm) z kolba rozłożona

806 mm (710 mm) z kolba złożoną

Długość lufy 550 mm (460 mm)

Długość linii celowniczej 450 mm (360 mm)

Masa

broni 4,3 kg (4,1 kg)

Inne

Szybkostrzelność praktyczna 24-30 strzałów na minutę

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Jakie te wasze bronie mają małe Kalibry :ming:

Ja osobiście wolę :

dora.jpg

Działo Kolejowe "Dora"

Kaliber - 802 mm

Długość lufy - 32,48 m (40,6 kalibrów)

Donośność - 47-50 km

Teraz Trochę Historii:

80 cm K (E) "Schwerer Gustav" (Ciężki Gustaw; przez żołnierzy nazwane "Dora") – niemieckie działo kolejowe kalibru 802 mm.

Prace nad Dorą rozpoczęły się w 1935 roku. Ich inicjatorem był Adolf Hitler. W zakładach Kruppa rozpoczęto w tym roku studia nad możliwością skonstruowania działa o donośności 34-45 km, którego pociski byłyby zdolne przebić ściany żelbetowe o grubości 7 m i płyty stalowe o grubości 1 m. Pod kierownictwem szefa działu konstrukcyjnego koncernu Kruppa, dr inż. Ericha Müllera, przeprowadzono obliczenia właściwości balistycznych dział kalibru 700, 800 i 1000 mm. W marcu 1936 roku Hitler wydał polecenie rozpoczęcia prac nad działem, które określano jako Maginot-Linien-Bezwinger. Na początku 1937 roku przedstawiono wojskowym projekt wstępny działa. Został on opracowany w ramach tzw. Sofort-Programm – szybkich prac, zmierzających do opracowania projektów nowoczesnej artylerii kolejowej. Wtedy to opracowano m.in. działa 150 mm, 170 mm, 200 mm, 240 mm, 280 mm. Pierwotne działo 800 mm miało być przeznaczone do niszczenia umocnień Linii Maginota. Minęła jednak kampania w Polsce, rozpoczęła się kampania na zachodzie Europy, a przedłużające się prace nad projektem o dużej trudności opóźniły wyprodukowanie działa. Ostatecznie nie użyto go podczas kampanii we Francji. Działo było gotowe dopiero w 1942 r. Było ono prezentem od Gustava Kruppa dla Adolfa Hitlera, który w dowód wdzięczności i na cześć Gustava Kruppa nadał działu nazwę Gustav.

Dane taktyczno-techniczne:

Kaliber: 800 mm

Masa:

działa na stanowisku bojowym: 350 000 kg

całkowita działa wraz z lawetą i zespołem platform kolejowych: 1 350 000 kg

Długość lufy: 32,48 m (40,6 kalibrów)

Długość pomiędzy buforami: 42,976 m

Kąt podniesienia: +10° do +65°

Poziomy kąt ostrzału: 0°

Pocisk:

Masa pocisku: 4800 kg i 7100 kg

Prędkość początkowa pocisku: 710-820 m/s

Siła przebicia materiałów o grubości:

stalowy pancerz: 1 m

żelbet: 8 m

ziemia: 32 m

Maksymalna donośność: 47-50 km

Obsługa (wraz z ochroną policyjną i obroną przeciwlotniczą): ok. 5000 osób (w tym 500 artylerzystów)

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...