Jump to content

Strona Główna  |  Ogłoszenia  |  Lista Fanfików  |  Fanpage  |  Feedback

Thar

Brony
  • Content Count

    73
  • Joined

  • Last visited

Community Reputation

13 Neutral

2 Followers

About Thar

  • Rank
    Mały kucyk

Informacje profilowe

  • Gender
    Ogier

Recent Profile Visitors

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Hm biję ukłony przed twoją bezbłędną logiką o Gandzio i pędzę do księgarń przekładać Star Wars z SF do literatury faktu. A teraz serio, to, że na jakiejś stronce gdzieś w necie ktoś powie, że Praca Wspólna to nie opowiadanie, a historyczny, realny zapis wydarzeń, to niestety rzeczywistości to nie zmieni i żadne podpieranie się zdaniem, że "Skoro jest w dziale <<Prawda>> to musi być prawdą!" nie zda tu rezultatu. Może i wypadałoby go poprawić, przeredagować, zamknąć niedomknięte wątki, ale zrozumieć trzeba, że w sesji RPG czegoś takiego się nie robi, po prostu. To, że ktoś uważa to za "opowiadanie" nie czyni z tego opowiadania. Wciąż jest to sesja RPG i wciąż posiada i posiadać będzie wszelkie tego wady i zalety, głównie wady.
  2. Szczerze to ocenianie Pracy Wspólnej jako opowiadania jest już nadinterpretacją. Nigdy nie miało to być opowiadanie, wielce ubolewam nad tym, że ktoś kiedyś takowym je nazwał. Była to sesja RPG w formie pisanej i nikt nigdy nie starał się zachować w niej głębszego sensu ani powagi, poprawiać błędów, czy dbać o składnię, ortografię lub przecinki. W trakcie tworzenia pojawiły się w niej liczne błędy i urwane wątki. Przepraszam wszystkich i każdego z osobna, którzy czytali Pracę Wspólną mając nadzieję na górnolotne doznania literackie.
  3. Poniższy post jest spoilerem . Zauważmy tu dwie kwestie: 1. Zarówno Andrzej jak i Szymon uważali się w pewnym sensie za stwórców tego świata. Być może nie zdawali sobie z tego nawet sprawy, jednakże wielokrotnie swoim zachowaniem ukazywali, że czują się nie tyle gośćmi w nieswoim świecie, co w pewnym sensie panami losu, zarówno własnego jak i kucyków. 2. Equestria, do jakiej trafili, była słaba, niezdolna do zrzucenia jarzma gryfów. Księżniczki były tego świadome, ale jednocześnie zbyt bezsilne, by przeciwstawić się zaborcy bez rozpoczęcia krwawej wojny, która ostatecznie mogła skończyć się nie tyle ich unicestwieniem (bądź co bądź były i pozostają nieśmiertelne), co śmiercią wielu setek, a może nawet tysięcy podwładnych. Pojawienie się nowych potężnych sojuszników było im na kopytko (rękę) i choć Celestia podeszła do tego z pewną dozą wstrzemięźliwości (posiadała za mało wiedzy, by określić ich szanse), Lunie zabrakło jej spokoju ducha. Hybris kieruje tutaj całą fabułą. Zarówno dwaj bracia-bohaterowie, jak i księżniczki (w szczególności Luna) wykazali się tutaj pychą, być może niejawną, stąd takie zamieszanie, ale wciąż silną i ostatecznie tragiczną. Wątków filozoficzno-teatralnych w opowiadaniu znajduje się jeszcze kilka (chociażby fatum, które jest chyba najprostsze do wychwycenia), jednakże nie będę ich wymieniać ;3.
  4. Rabunkowa gospodarka i brak dbałości o środowisko naturalne powoli wykańczają Ziemię. W chwili największej potęgi gatunku ludzkiego do bram naszego świata zawitał ktoś nowy. Kuce przybyły do nas prosząc jedynie o przestrzeń życiową. Nawet wrogo przywitane wciąż nie stały się dla nas nieprzyjaciółmi... A może tkwi w tym coś więcej? https://docs.google.com/file/d/0B1_0PyJ3oi4WaC1XYnJETG95d0U/edit?pli=1 Piszę temat, bo Wungiel koniecznie chciał. Epic: 7/10 Legendary: 7/50
  5. Thar

    Maxy, ale kiedy "Lazarus" jest najlepszym polskim ficem i nie mówię tylko o TCB, ale o całkoształcie fandomu. Fakt, że znalazł się na 6 miejscu to moim zdaniem poczwarz, która krwi wymaga (oczywiście tradycyjnie szablą, koniecznie polską). Moim zdaniem również pierwsze miejsce to za mało dla tego doskonałego dzieła. I mówię to całkowicie szczerze .
  6. Thar

    Dobrze jest być młodym i głupim i wierzyć w idee, świat jednak nie jest idealny i nigdy taki nie będzie, niezależnie jak bardzo staralibyśmy się by takim się stał. Podobnie jest z FOL i POZ. FOL, wielcy samozwańczy obrońcy ludzkości, idea jak najbardziej słuszna i chwalebna. Przywodzi na myśl złotowłosych rycerzy w srebrych zbrojach walczący w obronie gawiedzi z groźnymi potworami. Zauważmy jednak, że to pewna idea, jej rzeczywiste, materialne odwzorowanie wygląda jednak o wiele gorzej. Zacznijmy od tego, że wystarczy delikatny bodziec by obrońca stał się oprawcą, szczególnie gdy definicja "potwora" z czasem staje się coraz bardziej ogólnikowa, rozmyta. Wówczas z rycerzy FOLowcy powoli zmieniają się w bandytów, później w terrorystów, w końcu w nazistów. To nieuniknione. POZ to właśnie reakcja na powolny upadek FOL w mrok. Kuce nigdy nie są skore do przemocy, wręcz zazwyczaj to nie tyle rodowici Equestrianie wstępują w szeregi tej organizacji, co właśnie sponifikowani ludzie. Znów idee są bardzo słuszne - nie mordujemy przeciwników, tylko dajemy im lekcję, pokazujemy z kim walczą, by przekonać ich, że szukają potworów nie tam gdzie powinni. Lekko przekrzywimy tę ideę i nagle kaganiec nauki zmienia się w psią smycz, w kajdany. Człowiek zostaje pozbawiony wyboru, uczony siłą lekcji której wcale nie musi potrzebować. Nie oszukujmy się, że taka jest kolej rzeczy, że przymus jest tutaj potrzebny - nie wynika on z niczego innego jak ze strachu. Obie te organizacje, zarówno POZ jak i FOL bazuje na strachu, nie na dobru, nie na miłości ale na przerażeniu, które staje się zaprzeczeniem wszystkiego co w człowieku czy kucu pozytywne. Wszelki wybór między tymi dwoma obozami sprowadza się do pytania "Czego obawiam się bardziej?", jednak niezależnie od odpowiedzi po przystąpieniu do którejkolwiek z nich czeka ciebie tylko jedno - niewolnictwo, ostatecznie śmierć. Radykalizm jest zły w każdym wydaniu Osobom które sądzą, że POZ jest "tymi dobrymi" bo nie zabija, a ponifikuje wspominam, że zbyt mała dawka eliksiru zabija, a POZ nie kwapi się by doglądać każdą ponifikowaną osobę do końca, nie wspominając, że eliksir podany bez znieczulenia w większości przypadków doprowadza do szaleństwa. POZ zazwyczaj nie daje znieczulenia, bo przecież to ma być lekcja, a po drugie nikt nie zamierza bawić się w obliczanie dawek. Śmiertelność ponifikacji POZ jest ogromna. Osobom które sądzą, że FOL jest "tymi dobrymi" bo broni ziemi przed najeźdźcą wspominam, że we wszystkich światach TCB to ludzkość opracowała eliksir ponifikujący.
  7. Podejście dość interesujące do świata TCB, na pewno oryginalne, jednak jednocześnie zupełnie nienawiązujące do uniwersum Biur jako takiego. Równie dobrze mógłbyś nie pisać tagu TCB - na tyle delikatne jest nawiązanie moim zdaniem . Oczywiście nie oznacza to, że opowiadanie jest złe, wymaga korekty - to chyba jasne dla każdego, ale osobiście dostrzegam w nim dużą dozę potencjału. To co nam teraz dałeś jest na prawdę skąpe, zarówno pod względem fabuły jak i jakości, historia jest miałka, pozbawiona jakiegokolwiek czynnika mogącego rzeczywiście zaintersować czytelnika szukającego czegoś więcej niż tylko tzw. "zajebistości". Moim zdaniem nie ma w tym nic dziwnego - krótke opowiadania są o wiele trudniejsze do pisania niż dłuższe prace, jednak jak już wspominałem widzę conajmniej parę dość interesujących dróg którymi mógłby ten fik podążać, gdybyś chciał go rozwinąć (nie koniecznie w pełnej klasy, wielorodziałowe opowiadanie, ale po prostu wydłużyć go nieco). To co przeczytałem oceniam na 4/10, jak poprawisz składnię, styl i ortografię ("czół" ;_ a opisy nieco wydłużysz i "uciekawsz" to nawet 5/10 ale no właśnie... Przepraszam jeżeli wydam ci się odrobinę zbyt napastliwy z moją szczerością. Nie zależy mi na obrażeniu ciebie, po prostu wierzę w twórczą moc krytyki .
  8. Pojawienie się FOL i POZ było możliwe do przewidzenia. Nie chodzi nawet o zywkłą ludzką mentalność i pragnienie narzucenia innym swojego zdania, ale z autorskiego punktu widzenia z całą stanowczością stwierdzić można, że światy radykalne, pełne walczących ze sobą skrajności są po prostu ciekawe. Dają ogromne pole do popisu, całe spektrum możliwości. Sam fakt, że niektórzy uważają którąś ogranizację za dobrą, a drugą antagonizują, sprawia, że coś tutaj zaskakuje. Z mojego punktu widzenia jedna i druga organizacja to skrajność. POZ nie jest dobry, FOL nie jest dobry, z pewnego punktu widzenia (który jako autor muszę przyjmować chcąc dobrze oddać świat) jedna z nich będzie się dobrą wydawać, ale nie będzie taką w rzeczywistości. Zauważmy sedno - POZ przychodzi do ciebie w nocy z nożem i nakłania do dołączenia do sprawy, FOL przychodzi do ciebie w nocy z nożem i nakłania do dołączenia do sprawy... czyżbym pomylił się i napisał dwukrotnie to samo? Cała zabawa tkwi wtym, że nie. Obie organizacje to mafie którym nie zależy na tobie, zależy im jedynie na sprawie, a gdy takie właśnie dążenia przejmują nad kimś kontrolę to radykalność staje się rzeczą nieuniknioną (patrz naziści).
  9. Thar

    Ah, dobrze wiedzieć, że nie żyje xP. Z opisu wywnioskowałem, że jest nieprzytomny .
  10. Thar

    Co do opisów, syndrom "aby do celu" się szerzy x3. Nie podchodź do opisów jak do dzikiego zwierza, tylko jak do przyjaznego kucyka . Nie bój się mieszać w głowie, zmieniać perspektywy, wtrącać przemyślenia swoje i bohaterów, kolory, światło, zapachy (w zależności od okoliczności oczywiście). Czasami jedno słowo może zmienić całkowicie sens zdania, uwidocznić pewien szczegół, bądź wskazać pewien kierunek opisu. Jeżeli pierwsze zdania miały wywołać w czytelniku jakąkolwiek emocjonalną reakcję to masz tam duży niewykorzystany potencjał. Zdanie o śmierci/przemianie ludzkości w kuce wygląda jak wyrwane z książki historycznej, suchy fakt. Stoi to w nielada konflikcie z pragnieniami bohatera - bądź co bądź piszesz o kucach tęskniących za człowieczeństwem, jeżeli chcesz żeby czytelnik poczuł tę tęsknotę to zagraj na emocjach <3. Wtrącenie o żonie też jakby na siłę, ala "A pojawiła się to już machnę coś o niej!", znów niewykorzystany potencjał. Gdzie rozterki bohatera czy aby powinien na pewno pić ten eliksir, przecież ma kochającą żonę, dzieci(?). Trochę więcej wyobraźni i kreatywności, akcja to nie wszystko, ale gdy już o niej wspomniałem to muszę powiedzieć, że intryguje. Tkwi tu znów potencjał, mam nadzieję, że zamierzasz to dokończyć .
  11. Komentarze do rozdziału trzeciego: Pinkie wychodzi ci odrobinę nadpobudliwa (nawet jak na Pinkie), mniej randomu, więcej żartów sytuacyjnych z nią związanych. Nie musisz cały czas pisać wykonawcy czynności, szczególnie rzuca się to w oczy przy akcjach pojednynczych kuców, np. gdy Maron jest sam - pisanie wówczas "Maron zrobił to, Maron zrobił tamto" jest zbędne i trochę uciążliwe dla czytelnika. Podobnie przy fragmentach z wieloma bohaterami, nie musisz pisać cały czas pełnego imienia postaci: "Twilight Sparkle zrobiła to, Twilight Sparkle zrobiła tamto", a przykładowo zamiast tego zastąpić je czymś innym: "Twilight zrobiła to, Fioletowa klacz zrobiła tamto". Czytelnik to nie idiota, wyobrazi sobie czynność i kto ją wykonuje bez problemu . Nie bój się wtrącać coś od siebie do opisów. Gdy są samymi suchymi faktami stają się dosyć nudne, pokreśl nie tylko jak widział je bohater ale również co czuł i myślał, kolory i światło idą ci świetnie, a co z zapachami? Np: Opis natychmiast staje się bardziej żywy, mniej sztywny. Muszę przyznać masz dość bogate słownictwo przy opisach, bardzo ładne i podoba mi się :3. Tylko nie bój się mieszać czytelnikowi w głowie, bawić się pisaniem zamiast iść wprost do celu. Ogólnie podoba mi się na razie, nie jest potwornie typowe choć wciaż krąży blisko granicy. Nie przekraczaj jej - to opowiadanie zasługuje na dużą dozę oryginalności <3.
  12. Wrogiem nr 1 jest bo prawdopodobnie gdyby Equestria przybyła na Ziemię to ona byłaby założycielką PER xD. A piosenka znana, już kiedyś tutaj wrzucana nawet ;3. Nie cytujemy z bbcode, następnym razem warn ~Keola
  13. Otóż to, ale o wiele łatwiej tworzyć światy anty-kucze w których jawnie pokazuje się, że kuce są: 1. zombie 2. kompletnie oddane Celestii. A ja zapytam dlaczego nikt się nie podjął, tak jak Chatoyance, napisania odpowiedzi na jej opowiadanie TCB, takiej która, na podobieństwo "Ten Minutes: Aftermatch" pokazałaby kompletnie przeciwną stronę ponifikacji? Bo przecież, jak rozumiem z twoich wywodów, Chatoyance jest mizantropiczna, więc z pewnością łatwo byłoby nie tyle odwracać sytuację, co po prostu ukazać to prostą sceną. I proszę, nie rzucaj mi tutaj PERem czy "The PER: Michelson and Morely - The Speed Of Right", bo to skraności. To są organizacje które z samej definicji powinny być mizantropicznem, bo jakże inaczej miałyby wykonywać swoje cele? I tutaj przechodzimy do drugiej kwestii: Otóż to, "dwójka psychopatów". Chatoyance nie starała się ich w żaden sposób usprawiedliwiać. Michelson i Morely mieli być psychopatami, bo na tym polegało całe opowiadanie, PER miał być chory, bo miał być skrajnością. W gruncie rzeczy obie postaci oparte były o drużynę R z pokemonów (fajne <3). Drużyna R również nie była normalna i właśnie takie odniesienie mieć powinniśmy do postaci opowiadania. Chatoyance wyśmiewa się z tych skrajności, zarówno z PER (chociażby główny przywódca ich jednostki był różowym ogierem...), jak i z HLF (który u Chatoyance również jest skrajnością [mózg rozjebany ? moim zdaniem nie, bo w każdym przypadku HLF jest skrajnością]). U Chatoyance pozytywnymi postaciami są normalni ludzie, natomiast bohaterowie skrajni kończą marnie (pierwotnie Michelson i Morely mieli żałować przemiany, potem Chatoyance to zmieniła, bo uznała, że skoro fic wyszedł jej komediowy to takie zakończenie psułoby efekt). Kompletnie inna kwestia, że świat Biur jest bardzo czarno-biały. Słyszeliście o jakiejkolwiek organizacji która nie jest w nim skrajna? To praktycznie spotkanie przeciwstawnych idei i może właśnie o to chodzi, bo gdy niepowstrzymywalna siła spotyka na drodze niezniszczalną zaporę... musi być ciekawie. W gruncie rzeczy czemu niby go krytykują? Ludzkość wygrywa, kuce przegrywają, Celestia ginie, co więc jest w tym wszystkim tak "niepasującego" ludziom od anty-TCB? Wyjaśnię wam: "Opowiadania wg. twórców anty-TCB są mizantropiczne, gdy ludzkość w nich nie jest wychwalana pod niebiosa". Dopasujcie tę zasadę do dowolnego opowiadania a potem zobaczcie jak jest postrzegane, pasuje, zawsze. Dlaczego tak jest? 1. Bo ludzie mylą "mizantropię" z "autokrytyką". Każdy z nas jest człowiekiem (no może niektórzy są Sztuczną Inteligencją, ale ćśś). Gdy piszemy o ludziach z definicji piszemy również o samym/mej sobie i automatycznie zawieramy w tym również własne problemy i przywary. Nie da się napisać opowiadania nie wkładając w to własnych doświadczeń i przekonań. Sam fakt, że kuce pojawiają się w świecie TCB jest "auto-krytyczny", bo po co nam kuce? Otóż kuce w opowiadaniach TCB są metaforą (ło jeżu! co ja gadam?!). Czego dokładnie? Jak wspomniałem wyżej zależy to od autora. Tyle na ten temat 2. W opowiadaniach TCB są wyłącznie skrajności. Porównajcie np Ten Minutes i... np. 27 Ounces, czy LMS i AAZ. To są opowiadania które można umieścić po przeciwnych stronach skali. Znajdźcie mi takie które nie wychwala ludzkości ani kuców. Znam parę takich, bardzo mało. Stąd gdy jest się czytelnikiem takich skrajnych opowiadań i nie ma się praktycznie punktu odniesienia, zawsze zajmie się którąś stronę, czy to HLF czy PER. Ja natomiast powiem "walić je", nie jestem ani HLF ani PER, bo to tak skrajne i ideologicznie nasycone koncepcje, że wręcz boję się ich. Ja jestem istotą rozumną, nic co kucze, nic co ludzkie nie jest mi obce, ale nie znaczy to, że mam się pogrążać wyznając tak nazistowskie przekonania jak PER czy HLF. Wam również radzę: nie dajcie się wmanipulować (tak, dokładnie!) w czarno białe widzenia świata, bo gdyby Bóg chciał, żeby świat był taki to miałby jedynie dwa kolory, a nie całe spektrum. Osobiście nie lubię gdy świat TCB sprowadza się do walki z najeźdźcą z kosmosu. Nie wykorzystuje się wówczas potencjału tego świata. Jak ktoś chce pisać opowiadanie w którym ludzie tłuką się z kosmitami, którzy są zombie i przy tym kompletnie pozbawieni zdrowego rozsądku, to niech piszą o apokalipsie zombie z kosmosu, albo w świecie Aliena - na to samo wychodzi. Natomiast jak ktoś chce pisać w świecie TCB, to niech wykorzysta moralne rozterki związane z ponifikacją, problemy normalnych ludzi (a nie żołnierzy, żołnierze są skrajni!) w zetknięciu z tak dziwaczną apokalipsą. Bez tego to opowiadanie o niczym, albo o zabijaniu dziesiątek kuców/ludzi tak po prostu, bo zagłada, bo bariera bo blablabla. TL;DR Opowiadania są niemizantropiczne tylko wtedy gdy: Warunek dostateczny: "Ludzkość wygrywa! Uraaa!" Warunek konieczny: "Ludzkość jest najlepsza, najdonoślejsza, najbardziej rozwinięta i najmoralniejsza"
  14. Ostatnio udało mi się ukończyć mój projekt drugoplanowy na opowiadanie Human in Equestria. Zapewne wyda się miejscami dość typowe (nie bez powodu) i nudnawe, ale jak sam tytuł wskazuje me ono pewien cel i mam nadzieję, że ten cel ostatecznie uzyskuje. Nie marnując więcej czasu zapraszam do czytania: https://docs.google.com/file/d/0B1_0PyJ3oi4WQkZBY2dEYlpXREk/editPS. Nie, nie ma wersji nie-pdf, bo aktualne edytory WYSIWYG nie spełniają moich rygorystycznych norm DTP . Polecam pobrać PDF na dysk jeżeli źle się czyta, lub po prostu sobie przybliżyć (polepsza jakość). PS2. Jeżeli przeczytasz, to proszę skomentuj, chętnie biorę pod uwagę wszelką krytykę .
  15. Wątpię, żeby siedzenie w domu cokolwiek pomogło x3. POZ jest wszędzie ! Śnił mi się kiedyś atak POZ, fajny sen, może kiedyś opowiem <3.
×
×
  • Create New...