Arcybiskup z Canterbury Napisano Maj 30, 2013 Autor Napisano Maj 30, 2013 Kanały ciągnęły się nieprzerwanie, a czas płynął. W pewnym momencie Arrow zatrzymał się. - Słuchaj... Możliwe że jesteśmy pod Canterlotem. Widzisz te drzwiczki, o tutaj? Księżniczki mają tu drogę ewakuacyjną... Tak może być.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Maj 30, 2013 Autor Napisano Maj 30, 2013 - No to już - rzekł Arrow. Przed nim znajdowały się jedynie cegły, odróżniające się tylko kolorem. Były jaśniejsze.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Maj 30, 2013 Autor Napisano Maj 30, 2013 Cegły zgrzytnęły po pchnięciu i... Odsunęły się, ukazując skryty w mroku korytarz. - Nie ma tam bezpieczeństwa - syknęły szczury. - Zginiecie, jeśli tam wejdziecie. Jeśli tam wejdziecie, umrzecie. Zabiją was, jak zabijają nas. Chcecie śmierci? Czy jej chcecie? My, mali, mamy honor. Nie jesteśmy plugawi. Tak o nas mówicie. Tak nie jest...
wiej007 Napisano Maj 30, 2013 Napisano Maj 30, 2013 -A więc co tam jest? Skoro rządzicie kanałami i obserwujecie je całe to wiecie co tam jest... odpowiedzcie.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Maj 30, 2013 Autor Napisano Maj 30, 2013 - Wy tam jesteście. Wy. Wiemy wiele, choć jesteśmy mali. Jesteśmy mali, ale wiemy wiele. Tacy jak wy tam zamieszkują. Żadni z nich wasi przyjaciele. Zmęczą i zabiją. Wiedzą co wyście zrobili.
wiej007 Napisano Maj 30, 2013 Napisano Maj 30, 2013 -Krótko mówiąc to jest wejście do zamku księżniczek chroniony przez straż... Arrow, jesteśmy wymęczeni musimy odpocząć, lepiej się tam udajmy po odpoczynku w starej gildii złodziei.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Maj 30, 2013 Autor Napisano Maj 30, 2013 - Nie możemy tutaj zostać? Nie chce mi się nigdzie już iść. Tutaj nikt od bardzo dawna nie wchodził - rzekł pegaz.
wiej007 Napisano Maj 31, 2013 Napisano Maj 31, 2013 -Skoro tak bardzo chcesz.... -powiedziałam siadając przy ścianie by przy niej odpocząć.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 1, 2013 Autor Napisano Czerwiec 1, 2013 Arrow położył się, i skuliwszy się w kłębek zamknął oczy. Szczurzy strażnicy przystanęli pod ścianami, zachowując bezpieczny dystans od kucy i nie przestając obserwować.
wiej007 Napisano Czerwiec 1, 2013 Napisano Czerwiec 1, 2013 Nie wiedząc dlaczego przytuliłam się do Arrowa i stworzyłam wokół nas pole ochrone. Może te szczury miały swój... "honor" ale nie chciałam iść spać obok nich bez zabezpieczenia.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 3, 2013 Autor Napisano Czerwiec 3, 2013 Arrow położył głowę na grzbiecie Somady. Mimo pola, czerwone, świecące, szczurze oczka wciąż budziły niepokój. W końcu jednak i Somadzie udało się usnąć. W śnie widziała twarze. Nie czuła że jest w swoim ciele. Po prostu oglądała obliza różnych kucy napotkanych w życiu - Veritasa, Twirael, a nawet lorda przez którego trafili do więzienia.
wiej007 Napisano Czerwiec 3, 2013 Napisano Czerwiec 3, 2013 Nie wiedząc dlaczego... czułam spokój... ciągle wpatrywałam się w postacie które widziałam na tej oazie spokoju.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 4, 2013 Autor Napisano Czerwiec 4, 2013 Nagle wszystkie kuce zniknęły. Pustka, ciemność i jeden zielony punkt przed klaczą. Punkt wzrósł i oto przed nią stał Veritas. Spojrzał Somadzie w twarz, a potem nakreślił coś kopytam na piasku, bo to właśnie on ich teraz otaczał. Alicorn jeszcze raz spojrzał na Somadę, po czym odwrócił się i odszedł powoli. Nim klacz zdążyła za nim ruszyć, zniknął za horyzontem. W miejscu gdzie stał przed chwilą, widniał półksiężyc. Somada obudziła się.
wiej007 Napisano Czerwiec 4, 2013 Napisano Czerwiec 4, 2013 Lekko poniosłem głowę gdy się obudziłam, przez moment się rozglądałam po czym ponownie spróbowałam zasnąć.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 4, 2013 Autor Napisano Czerwiec 4, 2013 Ale sen nie był już tak łaskawy dla Somady. Zupełnie inaczej sprawa się miała z Arrowem - pegaz chrapał głośno, odwrócony na bok. Chwilę zajęło Somadzie zorientowanie się w sytuacji. Kamienie, podziemia, kanały, opuszczone, małe drzwiczki, czerwone oczka... Szczury.
wiej007 Napisano Czerwiec 5, 2013 Napisano Czerwiec 5, 2013 Sprawdziłam czy bariera jaką postawiłam nadal się utrzymuje po czym starałam się spać dalej.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 5, 2013 Autor Napisano Czerwiec 5, 2013 Arrow obudził się i spojrzał przez barierę. - Ciągle się gapią - warknął z irytacją. - Skoro i tak już nie śpimy... Ruszmy się i chodźmy już ostrzec Księżniczkę. Nie chciałbym spotkać na jej miejscu tej pary plugawych nieboszczyków.
wiej007 Napisano Czerwiec 5, 2013 Napisano Czerwiec 5, 2013 -No dobrze... -powiedziałam z lekką niechęcią gdyż... nawet fajnie było się przytulić do Arrowa- To ruszajmy.- powoli zaczełam wstawać po czym za chwile chciałam wyłączyć barierę.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 6, 2013 Autor Napisano Czerwiec 6, 2013 Szczury dalej czuwały, nie ruszywszy się milimetr ze swoich pozycji. - Szkodniki idą. Szkodniki wychodzą. Szkodniki już nam nie zaszkodzą - wyszeptały cienkie i upiorne głosiki. Arrow otwarł drzwi z trudem. Kolejny korytarz, węższy i o niższym stropie ział ciemnością.
wiej007 Napisano Czerwiec 6, 2013 Napisano Czerwiec 6, 2013 Westchnęłam widząc kolejne szczury które mówiły zagadkami. Weszłam w stronę drzwi.
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 6, 2013 Autor Napisano Czerwiec 6, 2013 Podłoże korytarza było suche, w odróżnieniu od kanałów. Arrow zamknął drzwi za sobą i towarzyszką, po czym bez słowa ruszył za Somadą. W pewnym momencie, po kilku minutach marszu klacz potknęła się o coś. Przeszkoda. Czyżby były to... Schody?
wiej007 Napisano Czerwiec 7, 2013 Napisano Czerwiec 7, 2013 Wyczarowałam ze swojego rogu światło by lepiej widzieć i zobaczyć ową "przeszkodę".
Arcybiskup z Canterbury Napisano Czerwiec 7, 2013 Autor Napisano Czerwiec 7, 2013 Wzrok potwierdził przypuszczenia klaczy. Wąskie, choć łagodne schody wiły się spiralą w górę. Pełno było tu pajęczyn, które wisiały smętnie z sufitu. Światło spłoszyło ich lokatorów i budowniczych, którzy zwiali w szczeliny między kamieniami. Arrow wzruszył ramionami i kiwnął głową.
Recommended Posts