"Kucyk od historii" peros81

[Wizio]

- To czego jeszcze nie umiesz? - zapytała z wielkim uśmiechem na twarzy.

[KougatKnave3]

- Śpiewać, pisać ballad, i inne tego typu rzeczy.

[Wizio]

- Śpiewanie jest fajne i łatwe. Wierszy również nie pisała, ale zawsze warto próbować.

[KougatKnave3]

- Może i prawda.

[Wizio]

- A właśnie nie pytałam. Co z Cheerile? Jeśli pozwoliła ci prowadzić lekcję to coś jej musi być czyż nie?

[KougatKnave3]

- Chora jest. Mi to wygląda na grypę.

[Wizio]

- To nie dobrze. Mam nadzieję, że szybko wyzdrowieje.

[KougatKnave3]

- Też życzę jej powrotu do zdrowia.

[Wizio]

- A kto by nie życzył? W końcu marzeniem każdego ucznia to nauka z nią u boku - powiedziała z uśmiechem.

[KougatKnave3]

- Fajnie by było gdybym miał taką nauczycielkę. Kiedy słuchałem jej lekcji, zauważyłem że wszyscy słuchali, w mojej szkole to tylko ja słuchałem.

[Wizio]

- No cóż to oznaczało, że cię nie szanowali. Dyscyplina musi być zawszę.

[KougatKnave3]

- Dzisiaj poczułem się inaczej, klasa mnie słuchała, i nawet ich zaciekawiłem. Znakomity dzień.

[Wizio]

- Jak dla mnie jesteś trochę małomówny, lecz może to i lepiej? Czasami jednak można powiedzieć o kilka słów za dużo, a konsekwencje mogą być wielkie.

[KougatKnave3]

- Święte słowa.

[Wizio]

- Ano - odpowiedziała z uśmiechem. - Cieszysz się w ogóle z tych zajęć?

[KougatKnave3]

- Bardzo, nie sądziłem że tak szybko się wykarze.

[Wizio]

- Kto wie może to specjalnie zrobiła?

[KougatKnave3]

- Sam nie wiem. Jak tak, to jest dobrą symulantką.

[Wizio]

- Może ją odwiedzimy i zobaczymy jak się trzyma? Spróbuję ocenić co z nią jest.

[KougatKnave3]

- Dobry pomysł, chodźmy - powiedziałem po czym poszliśmy do domu nauczycielki.

[Wizio]

Twilight udała się za tobą.

***

Po jakimś czasie byliście już przed jej domem.

[KougatKnave3]

Zapukałem do drzwi.

[Wizio]

Standardowo usłyszałeś kasłanie, kilka powolnych i ślimaczych kroków oraz ciche i zachrypnięte "kto tak"

[KougatKnave3]

- LightApple i Twilight, możemy wejść?

[Wizio]

- Ch...chwila - po tych ledwo słyszalnych słowach drzwi otworzyły się. Stała tam Cheerilee, która była cała otulona kocami, a pod oczami było widać wory. - Proszę możecie wejść.