Dolar84

Akry Słodkich Jabłek, Księżycowa Wiedźma, Niespodziewana Noc... Jestem uczulony na tłumaczenie nazw własnych, ale jak mówię - to subiektywna opinia wynikająca z upodobań.

A co napisałem na końcu mojej wypowiedzi? Masz całkowitą rację, że to kwestia gustu. W każdym razie mam nadzieję, że Tomek jeszcze nie raz ucieszy nas opowiadaniami majacymi taki a nie inny klimat. Jak będę chciał dla odmiany akcji to poczytam Twoje opowiadania - tam mam pewność, że dostanę jej dużo i to w świetnym gatunku (pomijając niechęć do ponoszenia strat przez dobrych )

Wszystko co wymieniłeś znajduje się w tym opowiadaniu. Gdyby tego nie było, to mielibyśmy do czynienia z kolejnym szarym tekstem, a nie z wybitnym, który jest o dwa kroki od zdobycia całkowicie zasłużonego tagu [EPIC]. No zobacz, a w Progressio, Aleo i Panu Atkinsie jakoś na to nie narzekasz, mimo że te teksty do lekkich nie należą (z pełną premedytacją). A ja z kolei nie rozumiem jak można tak bardzo zaniedbywać Slice of Life. Dobrze napisane opowiadanie z tym tagiem może być o wiele bardziej wciągające i porywajace niż kolejny tekst o grupie kucyków dzielnie wybijających kolejne setki wrogów i przeżywających każde niebezpieczeństwo. O wiele łatwiej utożsamić się i zrozumieć bohatera, który przeżywa codzienne rozterki niż kolejną wersję Indiany Jonesa. Ale cóż - kwestia gustu.

Dobra, w końcu nadrobiłem ostatni rodział - czas więc na skomentowania Kanclerza. Jak dla mnie opowiadanie jest wspaniałe. Intrygi polityczne, spiski arystokratów, opis życia wyższych sfer - sama doskonałość. Na dodatek nasz Markiz co i rusz raczy nas nawiązaniami do klasycznych pozycji literackich (ale odpowiednich dla wysoko urodzonych). Dodając do tego bardzo interesującą kreację postaci (i przypisanie wielu z nich arystokratycznego pochodzenia) mamy tu tekst, gdzie nie da się oderwać od lektury. Wydarzenia są brutalne i następują szybko, nie dając czasu na nudę i wywołując chęć czytania kolejnych stron. Szczerze mówiąc mam nadzieję, że już niedługo Markiz uraczy nas kolejnym rozdziałem przygód arystokracji w Equestrii. Naturalnie jest jedna rzecz do której muszę się przyczepić (choć jest to zarzut subiektywny, wynikający z osobistych upodobań) - całość opowiadania jest cudowną symfonią, jednak od czasu do czasu rozlega się w niej straszliwy zgrzyt - przetłumaczone nazwy własne. Nawet nie wiesz jakie to straszne uczucie, kiedy pasę oczy tekstem i nagle wyskakuje przede mną tego typu abominacja. Nie wspominając już o "skrzydlatorożnej" klaczy - za to należy się gilotyna bez prawa do apelacji. Teraz krótkie przewidywania i nadzieje co do przyszłości:

Cóż, tym razem nie miałem mocy żeby je napisać. Miskof - pomyśl o rozwinięciu tego opowiadania. Jeżeli zrobisz to na swoim zwykłym poziomie, to mamy do czynienia z potencjalnym hitem.

Tym razem udało się zdecydowanie szybciej zadziałać. Przed Wami Rozdział 3 - "Kontos, redde mihi legiones!" Miło bedzie zobaczyć kolejne komentarze i konstruktywną krytykę

Po nieco dłuższym oczekiwaniu, niż się spodziewaliśmy w końcu udało nam się ocenić Wasze prace. Tym razem mieliśmy jeden tekst, który wybijał się ponad przeciętność, a pozostałe choć zajadle go goniły, zdołały osiągnąć poziomy dobre i bardzo dobre. A oto laureaci: I miejsce - "Szkarłatny Uśmiech" autorstwa Hoffmana II miejsce - "Utracone Jestestwa" autorstwa Sakitty III miejsce - "Poświęcenie" autorstwa Sajbacka Przypominam iż zdobywca pierwszego miejsca otrzymuje nagrodę dodatkową - może zgłosić się do Decadeda, który dokona korekty jednego z jego opowiadań. Dokładna rozpiska ocen za stroną techniczną znajduje się tutaj Na koniec dodam tylko, że serdecznie gratuluję wszystkim uczestnikom i w kolejnej edycji postaramy się dobrać nieco mniej mordercze tagi. PS: Chwilowo wygląda na to, że Hoffman całkowicie zdominował konkurs - czekamy na więcej śmiałków, którzy postanowią rzuć wyzwanie jego doskonałym tekstom:D

Drugi raz w ciągu dwóch dni mogę stwierdzić - NARESZCIE! Opowiadanie polecam każdemu, ponieważ jest napisane po prostu świetnie. Oglądaliście filmy z Indianą Jonesem? Jeżeli tak i dobrze się przy nich bawiliście, to z całą pewnością tekst Wam się spodoba. Baffling wykonał kawał dobrej roboty - miejmy nadzieję, że teraz pisanie pójdzie mu nieco szybciej (byle bez szkody dla jakości!). Ujmując rzecz jednym zdanie - Opowiadanie, przypominające jakością "Zegary" Albericha. Bezwzględnie polecam!

I double the motion! Pierwszy głos dodany i zaraz dorzucam jeden od siebie - w poszukiwaniu powodów należy spojrzeć na mój pierwszy post w temacie.

TAK! TAK! TAK! TAK! TAK! NARESZCIE! Mogę w końcu pogratulować osobiście autorowi (który przez caly okres prereadingu trzymał mnie w niewiedzy co do swojej tożsamości). To opowiadanie jest mastersztykiem! Kwintesencja Slice of Life, przeżycia bohatera opakowane w historię jego życia i doprawione fenomenalnym zakończeniem. Domagam się więcej takich opowiadań, a "Album" ląduje w moim prywatnym TOP10 polskich opowiadań. Na drugim miejscu. Pozycja z cyklu - "Trzeba przeczytać!". Bezwzględnie polecam!

Założyłem temat do ogólnych dyskusji o sztuce i tworzeniu. Ten po weekendzie przeniosę do archiwum (zapewniem, że nic nie zginie ), a z dyskusją proszę przenieść się tam.

Panie i panowie! Przed Wami temat, gdzie możecie dyskutować na temat twórczości, wymieniać się doświadczeniami i służyć radami tym, którzy dopiero szkolą się w szlachetnej sztuce rysowania/animowania/ogólnego artystycznego tworzenia. Czy chcecie porozmawiać o tworzeniu tła w rysunkach, czy o prawidłowe odwzorowanie anatomii kucyków tutaj jest miejsce gdzie możecie spokojnie to zrobić. Dzięki temu zbierzemy wiedzę w jednym miejscu, a poszczególne tematy z rysunkami powinny zostać uwolnione od wypowiedzi o charakterze ogólnym. Temat zostaje otwarty na okres próbny - jeżeli nie będzie się sprawdzał, to za jakiś czas się go zniknie. Za jego stworzenie możecie dziękować użytkowniczce, Metka04, która zwróciła uwagę na brak miejsca do swobodnej dyskusji między naszymi fandomowymi artystami. Dyskutujcie więc do woli, dbając jednocześnie o wysoką kulturę i wyborny poziom wypowiedzi

Bez dwóch zdań "Zegary" Albericha lub w "W poszukiwaniu Dawnej Chwały" tegoż autora (jeszcze niedokończone).

Szczerze mówiąc nie widzę problemu, żeby ten temat tutaj stał. Posiada potencjał do rozwinięcia merytorycznej dyskusji na temat związany z twórczością i daje możliwość wymiany doświadczeń naszym fandomowym rysownikom, dlaczego więc miałby się nie przyjąć? Jeżeli będzie cieszył się dużą popularnością nie widzę wręcz problemów, żeby go przypiąć.

Zawsze dobrze, kiedy uda się kolejną osobę wciągnąć do grona tłumaczy Muszę przyznać, że sprawdzajac debiutancki popis Karwelasa spodziewałem się dużo słabszego wyniku (jak to u początkującego ), a zostałem pozytywnie zaskoczony. Owszem błędy się pojawiły, ale w przeważającej większości były to przypadki wpadnięcia w złośliwe pułapki czychające na każdego, kto podejmuje się tłumaczenia, więc absolutnie zrozumiałe przy pierwszym tekście. Jak sobie przypomnę swój... argh, wolę chyba o tym nie myślać nawet Co do samego opowiadania to jest po prostu miłe, lekkie i przyjemne. Na dodatek zawiera kilka nawiązań do różnych filmów a jego lektura jest po prostu miłym doświadczeniem.

Cóż - taka a nie inna jest Twoja wizja Księżniczek. Co prawda osobiście należę do konserwatystów, którzy twierdzą, iż Władczynie muszą okazywać majestat, a nie fraternizować się z plebsem (przynajmniej nie do przesady), ale najważniesze u Ciebie było to, iż Królewskie Siostry, choć rozmawiały bez widocznej wyższości, to na pewno nie były postaciami przedstawionymi niepoważnie, na podobieństwo rozchichotanych uczennic szkoły drugiego stopnia. Za to bym warczał na pewno - na szczęście nie musiałem, należało jedynie przyjąć Twoją wersję ich zachowania A nie było to trudne