Equestria: Od nowa

[Niklas]

Pegaz zdołał się szybko opanować z tego szoku i skupić.

- No, przynajmniej wiemy, że potrafisz mówić - stwierdził. - Kim jesteś? Bo od razu wiadomo, że nie więźniem. Ty odpowiadasz za najazd tych półgłówków?

[Arcybiskup z Canterbury]

- Nigdzie nie pójdziecie - powtórzyła klacz. Zaczęła kiwać się w przód i w tył. - Nigdzie nie pójdziecie. Nigdzie nie pójdziecie. Nie wyjdziecie - powiedziała takim samym tonem. Nie zaszczyciła kucy ani spojrzeniem, ani uwagą.

[Niklas]

Midnight spojrzał na Twilight.

- Nie wiem... udaje, czy jest jakaś chora na umyśle?

[Arcybiskup z Canterbury]

- Nie spotkałam jeszcze źrebaka, który tak by się zachowywał. Z tego co wiem, one po prostu są inne... - powiedziała Twilight. Zbliżyła się do klaczy pod ścianą.

- Dlaczego nie możemy nigdzie pójść? Kim jesteś? - zapytała. Ostrożnie dotknęła kopytem ramienia źrebaka... I cofnęła je w momencie, bowiem mała klacz błyskawicznie odwróciła się i kłapnęła zębami na Twilight. Zrobiła to nszybko, po czym powróciła do studiowania kamiennego muru.

[Niklas]

Midnight westchnął.

- Naprawdę, jakkolwiek to brutalne, musimy ją zostawić. Nie mamy jak jej pomóc.

[Arcybiskup z Canterbury]

- Chyba... Chyba masz rację. Nie wiem co siedzi w tej małej, ale nie jest to coś dobrego... Chodźmy stąd. Szybko - powiedziała Twilight, kładąc nacisk na ostatnie słowo. Nie spuszczając wzroku z klaczki odsunęła się wróciła za róg.

[Niklas]

Pegaz wycofał się ostrożnie.

- Twilight, sprawdź coś dla mnie... Możesz się teleportować poza ten budynek? - spytał.

[Arcybiskup z Canterbury]

Klacz zamknęła oczy, a z jej rogu słabo błysnęły iskry. Skrzywiła się i podjęła jeszcze jedną próbę, która skutkowała tym samym, co poprzednia.

- Coś blokuje - powiedziała. "Coś" w domyśle było "kimś". Kimś małym, kto siedział za rogiem i kiwał się rytmicznie, wgapiając się w międzyczasie w ścianę.

- Nie możemy się teleportować, ale zamek... zamek może być prostszy do złamania.

[Niklas]

- Chyba że również jest wzmocniony magią - stwierdził cierpko Midnight - i o ile się założysz, ze tak jest?

Westchnął.

- Zatem ugrzęźliśmy z małym potworem, który albo jest niespełna rozumu, albo tylko udaje - stwierdził. - Widać, że nie warto było ufać tej cholernej księżycowej wiedźmie... 

[Arcybiskup z Canterbury]

- Może również nie być wzmocniony niczym. Zapewne tak jest, ale warto spróbować - powiedziała Twilight ze zdecydowaniem. Oświetliła drzwi i podeszła do nich, żeby sprawdzić. Róg zaświecił się.

- Drzwi są zamknięte tylko na klucz. Czyli mam możliwość je otworzyć... Wystarczy kopniak. Czyń honory.

[Niklas]

- Proszę bardzo...

Midnight skupił się, po czym z całej siły uderzył je tylnymi kopytami.

[Arcybiskup z Canterbury]

Rozległ się trzask, a zamek - zapewne wbrew swojej woli - ustąpił. Droga ucieczki była wolna. Czy aby nie za łatwo?

- Nigdzie nie pójdziecie. Zostaniecie tutaj - rozległo się tuż nad uchem Midnighta. Źrebako - potwór stał koło niego z opuszczoną głową. Twilight zmarszczyła nos. Zrobiła krok do przodu, w kierunku drzwi. Nic się nie wydarzyło.

[Niklas]

- Czy ktoś mi to wyjaśni? - mruknął Midnight także wykonując krok w przód.

[Arcybiskup z Canterbury]

Klacz jeszcze raz spojrzała na małego potworka i ruszyła w stronę wyjścia. Kiedy miała przekraczać próg, źrebię nadepnęło jej na ogon, przyszpilając go do podłogi kopytkiem. Twilight spróbowała podnieść magią małą klacz - nic z tego.

- Midnight, mógłbyś...?

[Niklas]

Czymkolwiek była ta kreatura, z pewnością miała w sobie na tyle dużo magii, by zniwelować działanie czarów Twilight. Pegaz spróbował więc ją odtrącić.

[Arcybiskup z Canterbury]

Gdy tylko spróbował dotknąć małego jednorożca, ten odwrócił się i rzucił na twarz ogiera. Klacz gryzła i kopała, nie dając się zrzucić. Twilight próbowała zdąć potwora, ale w odpowiedzi usłyszała tylko gniewny syk. W końcu z całej siły kopnęła źrebię tak, by przy okazji nie uszkodzić swojego towarzysza. Poskutkowało. Mała klacz wylądowała na ścianie i odpowiedziała warczeniem.

[Niklas]

- Nie wiem co to ma być - stwierdził Midnight całkowicie niewzruszony atakami klaczki - ale zdecydowanie to tylko jakąś dzikuska. Wątpię, by się wzięła stąd.

Powiedziawszy to, wycofał siebie oraz Twilight za drzwi.

[Arcybiskup z Canterbury]

- To nie jest dzikie. To jest chore na głowę... Ale po co tutaj siedzi? - zapytała Twilight. Kiedy już wyszli przez drzwi, stanęli naprzeciwko stromych schodów. Twilight ruszyła przodem.

[Niklas]

Ona by raczej powiedziała "chora psychicznie", "na głowę" brzmi za potocznie jak na Twi ;p

 

***

 

- Nie mam pojęcia... i nieszczególnie mnie to obchodzi - stwierdził Midnight ruszając zaraz za nią, wciąż pozostając gotowy do ataku.

[Arcybiskup z Canterbury]

Jak tam chcesz.

 

* * *

 

Na szczycie schodów rozległ się dźwięk podobny do uderzenia w szybę. Twilight potrząsnęła głową i spróbowała zrobić krok. Bezskutecznie. Kopyto napotykało na niewidzialną przeszkodę.

- Niesamowite... Ona potrafi nie tylko gryźć i kopać...

[Niklas]

To jest dziwne. Serio.

 

***

 

Midnight sam postanowił spróbować przejść. Nie miał pewności czy mu się uda, ale miał na to większe szanse, gdyż i tak był bardziej uodporniony na magię. 

[Arcybiskup z Canterbury]

Tak miało być. Trust me, I am a Game Master.

 

* * *

 

Bariera zatrzymała go. Była zupełnie jak szklana szyba. Czy zatem dałoby się ją stłuc? W przeciwnym razie trzeba będzie stłuc kogoś innego...

[Niklas]

Midnight spojrzał na Twilight.

- Czyli nie wyjdziemy... Czy powinienem użyć siły przeciwko temu małemu potworowi? - spytał.

[Arcybiskup z Canterbury]

Twilight spojrzała w mrok, gdzie nie dotarło jej światło.

- Nie mamy innego wyjścia.

[Niklas]

- Dobrze, spróbuję się tym zająć - odparł pegaz, po czym ruszył w drogę powrotną.