Niklas

Otwarty sejf rzadko kiedy oznaczał coś dobrego. Nie miałem pewności czy został splądrowany, czy został otwarty przez Nadzorcę. Nie wyglądało jednak na to, by opiekun Stajni się wydostał - nie było tutaj otwartego przejścia ewakuacyjnego, które posiadało każde biuro. Tak czy siak, musiałem zajrzeć do środka i mieć nadzieję, że Nadzorca nie zdołał niczego zabrać. W przeciwnym razie mogliśmy wraz z Pip kopać grób Calamity'emu.

Było to zastanawiające, ale też zrozumiałe. Biuro Nadzorcy zwykle miało inny układ wentylacyjny niż reszta Stajni, miało też solidniejsze drzwi i meble. Nie miałem jednak czasu na przemyślenia, od razu zacząłem szukać odpowiedniego miejsca, w którym mógł znajdować się sejf.

Ok, przeczytałem i rzec mogę jedno: Derpy jest niezła... naprawdę niezła. I to mimo talentów Cloud w unikaniu tematów, wyciągnęła z niej wszystko to, co chciała wiedzieć. No to teraz tylko czekać na kolejny wspaniały rozdział xd

Aha, rozumiem. No cóż... zawód i smuteczek xd

Szczerze mówiąc, zapomniałem o tym projekcie. Pewno dlatego nie miałem żadnych oczekiwań wobec projektu i dlatego mi się nawet podobał. Ładna animacja, ładne kolory, tylko... faktycznie wygląda jak intro do czegoś większego. Nie pamiętam jak zapowiadali ten projekt (czyżby zawód w stylu Double Rainboom?). Jednak nie szczególnie spodobał mi się głos Luny. Nie wiem, jakiś taki dziwny. No i ruch ust naszej Pani Nocy nie zawsze pasował do śpiewanych słów. No ale, nie mam co narzekać, dzięki tej animacji zrobiłem sobie utwór, bo tak

Zakląłem pod nosem. Akurat najlepszy z nas musiał ucierpieć. Wyciągnąłem z torby eliksir sporządzony z ziół i jadu radskorpiona. Natychmiast podałem go pegazowi. Wiedziałem, że nie wyleczy go całkowicie, ale przynajmniej spowolni działanie trucizny na jakiś czas. - Dobra... Pip, zostań z nim, a ja idę poszukać tego leku - powiedziałem, po czym dodałem: - Nie wiem, jak działa ta trucizna, więc lepiej jest go nie ruszać... - Podałem jej jeden ze swoich pistoletów. - Trzymaj go na wypadek, gdyby ci zabrakło amunicji... Następnie ruszyłem w stronę, gdzie powinno znajdować się biuro Nadzorcy. Wyciągnąłem też miecz, by być gotowy na wszystko.

Natychmiast wyciągnąłem z torby kilka przyrządów lekarskich i zbliżyłem się do pegaza. - Pip... osłaniaj mnie teraz! - powiedziałem, po czym rozpocząłem krótkie badanie.

- No... poszło chyba nieźle - stwierdziłem chowając miecz. - Teraz pozostaje pytanie, w którą stronę teraz powinniśmy iść do biura Nadzorcy...

Szybko starłem z pyska krew. Miałem nadzieję, że nie dostała się do mojego krwiobiegu, bo inaczej z pewnością potrzebowałbym antidotum. Upewniwszy się, że chimery od mojej strony nie będą stanowić problemu, ruszyłem w stronę swoich towarzyszy. Zaatakowałem stwora, który znalazł się zdecydowanie za blisko Pip.

Wyglądało na to, że chimery mają pewną dozę inteligencji. Podejrzewałem jednak, że planują powiadomić resztę swoich braci o naszej małej wyprawie, więc postanowiłem je powstrzymać. Ustawiłem odpowiednio miecz, by zabezpieczyć się przed ich atakiem, po czym skoczyłem ku nim i zacząłem precyzyjnie atakować ich głowy.

- Dobra... mamy trzy kolejne... - mruknąłem. - Jak tam wasza amunicja? - spytałem. Poczekałem aż kreatury się zbliżą, po czym zaatakowałem je mieczem. Celowałem je w głowę, chociaż wiedziałem, że gdzie bym ich nie trafił, ich los będzie przypieczętowany.

Jak to: http://mlppolska.pl/unbridle-m1259/ - ona jest twoim wymysłem? ;-;

http://www.derpyhoovesnews.com/mlp-panel-highlights-from-san-diego-comic-con/#more-18999 Takie tam podsumowanie wieści z SDCC.

- Szlag by to... Calamity, czeka nas kolejna walka... - mruknąłem przygotowując ostrze. - I nie skończy się na tych czterech. Tym razem postanowiłem wpierw dać szansę Pip i pegazowi na ostrzał, a samemu szykowałem się do ataku w momencie, gdy chimery podejdą za blisko.

Konstancja... ładne imię xd

- Domyślam się dlaczego... - stwierdziłem. - Zauważyłaś pewno te plakaty, które mijaliśmy... Każdy podkreślał wyższość ogierów nad klaczami, a to... kolejna ku temu droga. Stajnie to zamknięte ekosystemy, więc w sumie nic dziwnego, że po kilkuset latach uwierzyli w takie kłamstwa. Wszystko to kwestia psychologii... Ruszyłem dalej uważnie patrząc pod nogi i nasłuchując chimer. Dało się słyszeć ich skrobanie, ale bardzo odległe.

- No to będzie można go wykorzystać później... zakładając, że to jest jedyna droga do tej Stajni... - stwierdziłem. - Że też im się zachciało eksperymentów...

- Calamity ma raczej solidne argumenty przeciwko nim, póki co - stwierdziłem. - Ale raczej nie stać nas na takie zużywanie amunicji... No, a raczej was - poprawiłem się. - Wpierw dojdźmy do biura Nadzorcy, a potem się zobaczy...

Brzmiało to dość ryzykownie. Zwłaszcza, że nie mieliśmy pewności, że pozostawią nas przy życiu w chwili zatrucia. Co prawda straciliby kozły ofiarne, ale mogli wymyślić dowolną historyjkę o naszym zejściu. - Dobra... - mruknąłem układając się na łóżku. - Wołaj ich... masz zdecydowanie donośniejszy głos ode mnie - dodałem z uśmieszkiem, po czym wrzuciłem szczura pod koję i przygotowałem się do wyglądania na umierającego. Wystarczyło ku temu nieco magii... Co prawda na dłuższą metę dało się to rozpoznać, ale dawało zwykle wystarczającą ilość czasu, by przygotować zasadzkę.

- Skażenie... Myślisz, że udawanie zatrucia się nada? - spytałem. - Bo chyba nic innego ich tutaj nie ściągnie... zakładając, że bardzo im zależy na informacjach.