Dolar84

Przeczytane (Komentarz tyczy się jedynie samego Past Sins, nie opowiadań pobocznych) Najpierw odniosę się do samego opowiadania - czytanie go po raz kolejny sprawiło mi sporo radości. Owszem widzę w nim rzeczy, które autor pewnie mógł zrobić lepiej, ale jedno przyznaję całkowicie i otwarcie - to ma klimat znany z serialu i to w nieziemskich ilościach. Nawet bitwa z potworami pasowała. To co zawsze mnie ujmowało - Pen Stroke stworzył z Twilight matkę i nie przesadził (co się niestety często zdarza). Udało mu się dostosować jej neurotyczny charakter do tej, jakże trudnej roli - a to jest sztuka. Jeżeli chodzi o wykreowaną bohaterkę, to wiele mówić nie trzeba - Nyx jest legendą i to nie bez powodu. Zarówno okres kiedy była klaczką, jak i czas, gdy stała się Nightmare Moon, były dobre - łącznie z niestabilnością emocjonalną, gdy grała rolę złej władczyni. Bohaterowie drugoplanowi również spisują się świetnie - CMC są w odpowiednich proporcjach irytująco-zabawne, Rarity to klasa sama w sobie, wstawki Zecory budują klimat, a Pinkie... cóż, Pinkie to po prostu Pinkie - bez pół litra nie rozbieriosz... Fabuła jest... przewidywalna. Można powiedzieć, iż od początku do końca. Autor nie zaskoczył, ale to co sobie zaplanował wykonał bardzo dobrze. Z radością stwierdzam, iż opowiadanie dobrze przetrwało próbę czasu i cieszy tak samo jak kiedyś, mimo iż doskonale wiadomo co się stanie. A mimo braku jakichś zaskakujących zwrotów i tak czyta się z przyjemnością. No dobra - teraz, skoro już pochwaliłem samo opowiadanie przyszła kolej na ocenę tłumaczenia i tu już nie będzie tak miło. Mimo to chciałbym na początku wyrazić uznanie dla pracy tłumaczy, którym udało się przełożyć to, słusznych rozmiarów opowiadanie i utrzymać w nim klimat oryginału - to naprawdę się udało, a to również sztuka nie lada. Jednak nie mogę z czystym sumieniem stwierdzić iż jest to tłumaczenie dobre, gdyż popełniono naprawdę dużo błędów. Moim głównym zarzutem jest zbyt dosłowne tłumaczenie, które występuje w zbyt wielu miejscach i jest naprawdę nieprzyjemnym zgrzytem. Czasami czytelnik wręcz ma wrażenie, iż w opowiadaniu występuje Mistrzy Yoda, gdyż dosłowne przekłady wielu zwrotów brzmią dokładnie tak, jakby wypowiadała je ta skacząca zielona wiewiórka. Co dokładnie mam na myśli? Głównie szyk zdań i składnię - jest po prostu angielska i niestety w polskim przekładzie wygląda to fatalnie. Kolejny zarzut odnosi się do stosowanego słownictwa. Rozumiem, iż czasami wrzucenie nietypowego wyrażenia dodaje przekładowi smaku i aromatu, ale jak mawiał pewien poeta "znaj proporcję, mocium panie!". Słowa typu "labilny" pasowałyby, gdyby wypowiadał je Luna, Ceśka czy od biedy Rarity - w wykonaniu Apple Bloom zdecydowanie nie spełniają swojej woli i powodują, iż przedstawienie postaci jest gorsze - skąd źrebiak na farmie chowany ma znać takie słownictwo? Toż to nijak nie pasuje. Dodatkowo, czasami zauważałem iż tłumacze wsadzali te słowa niejako na siłę, kiedy w oryginale występowały wyrażenia wręcz potoczne. Na koniec, jako niejako wisienkę na torcie dochodzę do rzeczy, która pod sam koniec lektury spowodowała u mnie wybuch... nazwijmy to grzecznie, irytacji. Rozumiem, iż część wyrazów dźwiękonaśladowczych można i należy przekładać. Szczególnie takie, które mają polskie odpowiedniki. Ale tłumaczyć "SQQQUUUEEE" na "SKKŁŁŁŁIII"? No panowie... nie róbmy sobie jaj z pogrzebu.... Podsumowując, stwierdzam iż tłumaczenie jest niestety niedopracowane i bardzo przydałoby mu się przejrzenie i poprawienie. Nie jest tragicznie - widziałem masę gorszych tłumaczeń, ale też nie jest tak dobrze, jak spodziewałbym się po przekładzie fanfika będącego taką legendą w fandomie (a że nią jest muszą przyznać nawet osoby, które nie mogą go strawić). Na szczęście to wszystko jest do poprawy - wystarczy chęć (no i naprawdę sporo czasu - wiem z własnego doświadczenia ile tłumaczenie potrafi zająć). Mam szczerą nadzieję, iż tłumacze się na to zdecydują - choćby dla własnej satysfakcji. Tym samym zostały mi dwa opowiadania oskarowe... AVANTI!!!

Przeczytane Cóż, ten fanfik znam od dawna, jest wręcz wśród tych, które pochłonąłem jako pierwsze. Ale tłumaczenie cosik mi się wymykało aż do teraz. Samo opowiadanie jest świetne i godne polecenia - warto zwrócić uwagę szczególnie na fakt, iż autor poświęcał dużo uwagi takim aspektom, które większość twórców fanfików wojennych zwykle radośnie ignoruje. O czym mowa? O tym, iż w "standardowo złym" wojennym fiku mamy opisy bitew, wspaniałych bohaterów i ich rozterki moralne, czasem odniesienia do polityki i tym podobnych rzeczy. Czyli wszystko co trzeba. Ale zwykle nie ma nic o zaopatrzeniu, trudnościach jakie spotykają armie w trakcie zimowania, głodu, chorób i tym podobnych rzeczy. W Equestria: Total War zostało to pięknie opisane i dzięki temu fanfik czyta się wspaniale i szybko. Kreacje bohaterek też są dobre - a szczególnie to jak się rozwijają, to jak zmienia je wojna. Pod koniec historii można spokojnie uznać, iż początkowe protagonistki nieuchronnie zmieniają się w antagonistki - najczęściej za sprawą zwyczajnej konieczności. Dobroć, serdeczność a nawet przyjaźń są wypierane przez pełzający pragmatyzm, poświęcanie innych dla dobra armii i ogólne konieczne okrucieństwo. Nie twierdzę, że to źle - wręcz przeciwnie, to niesamowicie podnosi wartość samego opowiadania, ale faktem jest, iż nasze bohaterki sie zmieniają. Szczególnie mocno widać to u Derpy i Rarity. Dla tych, którzy lubią urozmaicenie wojny o wątek tajnych operacji też się coś znajdzie - może nie jest to dokładnie szpiegostwo, ale misja specjalna Gildy i jej przygody potrafią chwilowo odciągnąć od nieustannych marszów, przemarszów i kontrmarszów. Interesujące urozmaicenie. Co do samego tłumaczenia to oceniam je wysoko - owszem, Airlick strzelił jedną czy drugą gafę (głównie chodzi tu o zbyt dosłowny przekład), jednak są to wyjątki - całość prezentuje się naprawdę świetnie i trzyma mocno trzyma klimat oryginału. Poza tym podobały mi się wstawki, które mogą rozbawić polskiego czytelnika (najlepsza to "wybaczamy i prosimy o wybaczenie" :D). Szkoda tylko, iż opowiadanie jest niedokończone i praktycznie nie ma uzasadnionej nadziei na to, że to się kiedyś zmieni. Mimo to Equestria: Total War pozostaje fanfikiem, który dobrze zniósł próbę czasu i nadal wciąga tak samo jak robił to kilka lat temu. Bezwzględnie polecam! Czyli zostały mi trzy oskarowe... AVANTI!

Opowiadań Foley, opowiadań. A do rana będą cztery.

Jeszcze tylko pięć....

Przeczytane. Jako że wcześniej nie dołączyłem komentarza to zajmę się jednocześnie jedynką i dwójką (trójkę chwilowo odpuszczam - nie była w oskarach). Silent Ponyville 1 - Przed lekturą nie wiedziałem praktycznie nic o grach/filmach z którymi był to crossover, więc nie podejmuję się porównania opowiadania z oryginałem. Jednak muszę powiedzieć, iż jest to tekst bardzo, ale to bardzo klimatyczny. Autorowi udało się oddać ciągłe zagrożenie i niepewność, a obrazy "innego Ponyville" jakie kreśli w swoich opisach doskonale wpasowują się w mroczną atmosferę tego fanfika. Sama historia jest również dobrze skonstruowana - losy Pinkie i jej wspomnienia wciągają, łapią w szpony i nie wypuszczają aż do zakończenia/zakończeń. Jeżeli chodzi o tłumaczenie, to widać, iż były to początki. Można znaleźć wady takie jak angielski zapis dialogowy, zbyt dosłowny przekład czy angielski szyk niektórych zdań. Na pewno nie zaszkodziłaby drobna szlifierka. Natomiast na plus zaliczam fakt, iż tłumaczowi udało się zachować klimat oryginału - pod tym względem jest naprawdę świetnie. Silent Ponyville 2 - W mojej ocenie nie dorównuje części pierwszej jeżeli chodzi o treść za to znacząco je przewyższa, jeżeli chodzi o formę. Tym razem do świata snu trafia Fluttershy z epizodycznie występującymi przyjaciółkami - i w sumie to mi się nie podobało - brakowało tego poczucia osamotnienia, które towarzyszyło nam przy przygodach Pinkie. Sama historia jaką autor raczył wysmażyć dla Shy jest mocna. Nawet bardzo mocna. Klimat niemal tak dobry jak w części pierwszej, jednak czegoś brakowało... Myślę, że chodzi tu o fakt, iż w pewnym sensie dostaliśmy to samo - odszedł element zaskoczenia. Nie jest to błąd jako taki, ale w mojej opinii nieco ujmuje kontynuacji jej mrocznego uroku. Jeżeli chodzi o formę to jest zdecydowanie lepiej - widać że tłumacz od czasu pierwszej części poczynił znaczne postępy. Owszem, kilka razy trafił się angielski szyk zdania, czy nazbyt dosłowne tłumaczenie, jednak było tego zdecydowanie mniej niż w jedynce - progres jest wyraźny. Natomiast utrzymanie klimatu wyszło nieco gorzej - dokładnie chodzi mi o sytuację, gdy panuje mroczna atmosfera, pozytywka syczy, w ciemności coś idzie, czuć wszechogarniające przerażenie i nagle bohaterka wyciąga... kopytko. I cały większa część klimatu idzie w drzazgi. Nie mówię, iż w pewnych miejscach takie zdrobnienie nie było na miejscu - było i owszem. Ale sądzę, że wymienne używanie z twardszym "kopytem" wyszłoby tekstowi na dobre. Ok. Jako że pominąłem jedno opowiadanie (na szczęście krótkie) na swojej liście to nadal mam 5 do zakończenia oskarów. Ruszam do dalszego czytania. AVANTI!

W swoim czasie ta analiza była całkiem swego rodzaju hitem - sporo osób z półświatka fanfikowego zaczytywało się w niej i na jej temat dyskutowało. Trzeba powiedzieć iż analiza wyszła całkiem zabawnie i przysporzyła czytającym ją bólu przepony ze śmiechu. Zapraszamy do analizowania kolejnych opowiadań - może tym razem traficie nieco lepiej :D

Nah, to by nic nie zmieniło - fanfik Cahan to jedna wielka wycieczka osobista a jednak nie dostała za mocno po czaszce :D

No i jednak się udało dostarczyć dzisiaj wyniki. Poziom nadesłanych prac był wysoki - na tuzin opowiadań tylko jedno dostało ocenę niższą niż 6/10. Dodatkowo pozostałe prezentowały bardzo wyrównany poziom i ostateczne ustalenie miejsc na podium nie należało do najłatwiejszych. Jednak w końcu, po wspomożeniu się szklaneczką wybornego cydru domowej roboty, zdołałem ustalić tryumfatorów. I miejsce - "W otchłani" autorstwa Ever3Tree II miejsce - "Bo w życiu są rzeczy ważne i ważniejsze" autorstwa Triste Cordisa III miejsce - "Cukierek albo Kulka" autorstwa Suna W tym miejscu raz jeszcze chciałbym pogratulować zarówno zdobywcom podium, jak i pozostałym uczestnikom konkursu. Czytanie Waszych prac było prawdziwą przyjemnością. Naturalnie nie zapomniałem również o mini-recenzjach, które możecie przeczytać tutaj. Tak więc żegnam się z Wami i zachęcam do myślenia o kolejnej edycji specjalnej. Jak zapewne już się domyśliliście będzie ona związana z tematyką nadchodzących świąt, a ruszy zapewne gdzieś w początkach grudnia. Liczę na to że ponownie zasypiecie mnie górą tekstów do przeczytania.

Powiedz to Poulsenowi i Cahan, bo to oni najczęściej mi truli :D

Siłą rzeczy za jedno i drugie - nie każdy jest w stanie przeczytać oryginał, potem tłumaczenie i dokonać fachowej oceny. Tak po prawdzie, to ludzie po filologiach potrafią to zrobić, a my reszta to w sumie amatorzy :D

Mógłbym być tutaj złośliwy i przytoczyć kilka z Twoich opinii na temat poszczególnych tłumaczeń nominowanych do oskarów A faktem jest, że takich ocen się nie uniknie i mówiąc szczerze nie jest to nawet moim zamiarem - w sumie obserwowanie jak są odbierane znane zagraniczne fanfiki w naszym fandomie też jest ciekawą opcją.

Znowu temat przygasł, pora więc go na nowo nieco rozruszać. Od jakiegoś czasu już słyszę, iż wypadałoby stworzyć jakiś tag specjalny, który byłby przyznawany tłumaczeniom - na takich zasadach jak są Epic i Legendary. Teraz pytanie, czy po prostu rozszerzyć tamte dwa tagi na tłumaczenia, czy może lepiej wymyślić coś nowego? Przyznaję, iż chwilowo nie mam pomysłów co to by mogło być, więc kieruję to pytanie do Was - macie jakieś sugestie? PS: Jak ktoś zaproponuje coś w stylu "złoty google translator" to banuję z miejsca :crazytwi:

Proszę nie pisać postów składających się z jednego słowa. Zabrania tego regulamin wewnętrzny działu.

Dokument w koszu. Archiwizuję.

I wyszło Ci dobrze. Jak dopomoże Cthulhu to będą jutro, jak nie to do piątku. Byłem w rozjazdach i kilka dni mi wypadło z czytania.

Przeczytane. W sumie mam mieszane uczucia. Z jednej strony jest za co chwalić - tłumaczenie jest dobre. Nawet bardzo dobre miejscami. Naturalnie nie oznacza to iż nie zdarzały się wpadki - kilka całkiem poważnych znalazłem (i nie mówię tu o odmianie Canterlot, bo to kwestia gustu i smaku :D). Ogólnie czytało się szybko, tym bardziej że opowiadanie należy do takich, które wciągają mocno i takoż trzymają. Jednak... ...nie mogę powiedzieć, żeby lektura sprawiała mi czystą radość. I tak, teraz będę zwyczajnie grymasił i jest to całkowicie subiektywne, bo jak pisałem wcześniej tłumaczenie, pomijając niewielkie wpadki, jest dobre. W sumie sprowadza się to do jednej kwestii - "no ba ja zrobiłbym to zupełnie inaczej" :D. Po prostu jakoś styl tłumacza wydaje mi się nieco nieodpowiedni do tego tekstu - jest za mało patosu, za mało wyniosłości. W wielu miejscach używałbym innego słownictwa, może nieco innej składni, akcentował odmienne fragmenty. Jak mówię - jest to całkowicie subiektywne odczucie i nie powinno zniechęcać nikogo do lektury, ponieważ zdecydowanie warto czytać to opowiadanie. Zarówno w oryginalne jak i w tłumaczeniu. No to zostało pięć oskarowych... AVANTI!

Również gratuluję i na dodatek dziko się cieszę, że zostało użyte "Elektronika nie gra za muzyka" Obawiałem się, że nikt nie podejmie tego tematu. Cóż, jak widać Majka Jeżowska jest jednak nieśmiertelna :D

Hej, nie ma za co przepraszać - jestem autentycznie ciekaw jak podszedłeś do nieprzetłumaczalnego tłumaczenia Niech tylko będę miał czas to z pewnością zajrzę i zostawię suty komentarz :D

Tego typu rozmowy jak dwa ostatnie posty to proszę przez PW lub ewentualnie w Stowarzyszeniu.