Skocz do zawartości

Recommended Posts

Napisano

Eliza zmarszczyła brwi.

- Zwierząt jako tako się nie boje, to jest moja praca, ale... boję się jeździć na koniu - uśmiechnęła się krzywo. - Jak autobusy i samochody jeszcze zniosę, to nienawidzę, gdy moje życie jest zależne od zwierzęcia. To tak jakbym zamknęła się bezbronna w klatce z Obiektem poziomu A - mówiła coraz szybciej.

Napisano

Przytuliłem Elizabeth

-Ze mną nie musisz się bać. Nie martw się. Nie pozwolę żeby coś ci się stało już ci to mówiłem. Jeśli pojedziemy razem na pewno będzie dobrze. Najważniejsze to pokonać swój lęk. A uwierz mi w tej chwili to jeden z najlepszych środków transportu. Powiedziałem z uśmiechem

Napisano (edytowany)

Elizabeth wzruszyła ramionami.

- Nie wiem. Ja idę się umyć, jak jesteś głodny kupiłam jakieś zupki chińskie i dania z puszki. Wiem, że słabo, ale po takim czasie nieobecności nie mam prawie nic w półkach. Kupiłam jeszcze kawę, cukier i mleko. No i herbatę w saszetkach. Zaraz wrócę - pocałowała cię w policzek i wyszła z salonu.

 

(LAMPY W NORMALNYCH DOMACH TEŻ NIE DZIAŁAJĄ, OD TEJ FALI? :D)

Edytowano przez Elizabeth Eden
Napisano

Popatrzyłem jak Elizabeth poszła po czym wstałem. Raczej nie jadałem zupek chińskich. Ale nie uważałem ich za złe. Przygotowałem dwie zupki i dwie kawy po czym wróciłem na kanapę. Wziąłem kawę i spokojnie się napiłem.

Napisano

Elizabeth wróciła ubrana w ciemny szlafrok i z mokrymi włosami.

- Dziękuję - powiedziała i zabrała się za swoje jedzenie. Podparła głowę na ręce - Śpisz dzisiaj ze mną, wiesz o tym, prawda?

Napisano (edytowany)

- Choć - złapała cię za rękę i zaprowadziła do swojej sypialni. - Masz chyba jeszcze w tamtym pokoju swoje rzeczy, przebierz się, ja już idę leżeć - pocałowała cię lekko i położyła pod kołdrę.

Edytowano przez Elizabeth Eden
Napisano

Poszedłem do pokoju gościnnego żeby się przebrać. Po czym wróciłem do sypialni. Lekko pocałowałem Elizabeth w polik po czym położyłem się obok niej.

Napisano

Sen szybko mnie ogarnął. Byłem zmęczony całym dniem. Cóż przynajmniej kilka spraw się wyjaśniło. Być może przez noc przyjdzie mi do głowy idealnie rozwiązanie problemu. Nie zwróciłem uwagi na kopanie Elizabeth. Bo byłem naprawdę zmęczony szybko zasnąłem.

Napisano

(so much spam)

Obudził się kilka godzin później, obok stała stara pielęgniarka na oko powstała razem z tym bunkrem, na ścianie była kiepsko zamalowana swastyka. Trochę bolało go ramię ale nie przejmował się tym, jakiś czas później wyszedł ze skrzydła szpitalnego i postanowił uciec z tego bunkra. Udał się do swojej kwatery, wszelkie plany i pomysły jak i schematy zniszczył, a znajdowało się tam kilka obiecujących projektów mniędzy innymi działo tesli które miało strzelać piorunami. Jak gdyby nigdy nic wyszedł z bunkra, nikt go nie zatrzymywał, zabrał tylko swoją wiedzę i portfel, zmienił także ubrania w obawie przed jakimiś nadajnikami, Ogólnie trochę mu odbiło więc stał się nie obliczalny, miał także skonstruowany 2 taki sam pistolet jak dla Sztandafa. Udał się w pobliski las i "odkopał" spod sterty liści skuter i odpalił go, ruszył przed siebie byle jak najdalej stąd.

Napisano

Nie bardzo miałem ochotę wstawać. Chyba się nie bardzo wyspałem.
-Już ranek? Powoli się podniosłem z łóżka Chwilę rozejrzałem po pokoju. -Gdzie zjemy śniadanie tutaj, czy wolisz w laboratorium?

Napisano

- Oczywiście, że w laboratorium - powiedziała Elizabeth podchodząc do drzwi. - Ogarnij się, ja idę się uczesać i przygotować, a potem poczekam koło tej chabety - dodała i wyszła.

Napisano

Mój piękny koń? Chabetą? Nie zna się to zwierze jest niesamowite. Ale przynajmniej się do niego przekonała. Powoli się przebrałem zabrałem swoją broń i zacząłem schodzić na dół. Skierowałem się do konia.

-Masz wszystko? Możemy ruszać? Spytałem Elizabeth powoli siadając na konia.

Napisano

Popatrzyłem chwilę. Po czym podałem rękę Elizabeth i pomogłem jej usiąść na koniu

-Trzymaj się mnie mocno. Jest spokojny ale szybki więc lepiej się trzymaj mnie jak najmocniej. Jesteś gotowa?

Napisano

Uśmiechnąłem się, po czym ruszyłem koniem w stronę laboratorium. Jazda nie trwała długo jak zawsze zresztą. Nie był to samochód. Ale był na pewno szybszy niż łażenie na piechotę. Powoli zatrzymałem konia. Po czym zszedłem powoli pomagając zejść Elizabeth.
-I jak? Chyba nie było tak źle?

Gość
Temat jest zablokowany i nie można w nim pisać.
×
×
  • Utwórz nowe...