Dolar84

Opowiadanie Albericha - i wszystko jasne. Czytaliście znane i lubiane "Zegary"? "Opowieść o Szklanej Kuli" stoi przynajmniej o klasę lub dwie wyżej. Tak naprawdę te trzy zdania w pełni oddają moje uczucia po przeczytaniu tego fanfika. Rzadko mam okazję czytać coś, co jest aż tak dobre, tak wspaniale trafiające do czytelnika, zmuszające do przemyśleń i zwyczajnie, po ludzku poruszające. A co konkretnie można tam chwalić? Pomyślmy... wszystko? Beware the spoilers! Fabuła - jest spójna, przemyślana i wciągająca. Nic tu nie zmienia fakt, iż możemy się bez problemu domyślić, iż Shy znajdzie się w metaforycznej szklanej kuli (nie ma to jak spoiler w tytule). Ogólny zarys i ramy fanfika nie są więc tajemnicą nawet dla średnio uważnego czytelnika. Tu jednak chodzi o wypełnienie, o to co się w tych ramach zamyka. A mamy tam przygodę, więcej przygody, normalne życia, głębokie rozważania i zadawanie ważnych pytań, na które odpowiedź musimy tak naprawdę znaleźć sami. Przyznaję, że w jednym czy drugim momencie poczułem się zaskoczony prowadzeniem akcji, ale zawsze była to przyjemna niespodzianka. Co do epilogu i losu Fluttershy, to obstawiałem podjęcie takiego a nie innego wyboru i bardzo się ucieszyłem, że moje przewidywania się sprawdziły. Bohaterowie - Fluttershy była pokazana wspaniale. Jej niepewność, lekliwość, czy nawet pewnego rodzaju tchórzostwo było idealnie irytujące, a pokazanie mocniejszych cech jej charakteru idealnie dopasowane do biegu akcji - w żadnym momencie nie wypadała nienaturalnie. Można wręcz rzecz, iż Alb osiągnął bezpośrednie sąsiedztwo ideału w kreacji tej postaci. Pozostałe zrobione są dobrze lub lepiej - jak zwykle niesamowicie wypadła Rarity, AJ była naturalna do bólu, no i z radością stwierdzam, że tym razem z prawdziwą przyjemnością czytałem wykreowaną przez autora Pinkie (o którą zwykle mu truję). Świetna robota. Opisy/dialogi - zarówno jedne jak i drugie na bardzo wysokim, Alberichowym wręcz poziomie. Czyta się z niesłabnącą ciekawością, i to jest wszystko co należy o nich wiedzieć. Strona techniczna - znalazłem zaledwie kilka literówek, a pozostała część jak zwykle na bardzo wysokim poziomie. No może oprócz tego (już poprawionego) "skwaśnienia" Mógłbym pisać jeszcze długo, ale nie ma sensu - musicie przeczytać to sami. Naprawdę! Naturalnie głosuję na Epic i mam szczerą nadzieję, że przy tym opowiadaniu znajdzie się również w przyszłości tago Legendary. Bezwzględnie polecam!

Zwykłych na razie nie przewiduję. Co do limitu słów, to się zobaczy, ale nie spodziewajcie się niczego poniżej 3-4000 słów.

Sądzę, że temat antagonisty. Jakby nie patrzeć jest on dosyć wdzięczny i daje prawdziwy ogrom możliwości. Na tyle, że mam w planach zgodnie z najlepszymi hollywodzkimi standardami zrobienie kiedyś sequela tej edycji Odcinanie kuponów działa zawsze, więc dlaczego nie tutaj? Ale następna (prawdopodobnie wystartuje 11 października) na pewno będzie inna. Tak więc rozgrzewajcie klawiatury

W końcu dokończyłem! Beware the spoilers! (profilaktycznie) Przyznam, że przed trzema ostatnimi rozdziałami zastanawiałem się jak Baffling zamknie przygodę, która na dobrą sprawę dopiero się rozpoczynała... a tu proszę. Da się? Da się i to naprawdę świetnie. Wszystko zostało zakończone, wątki się zazębiły, a dodatkowo autor pokazał nam jak powinno się stosować strzelbę Czechowa. Przyznaję - dałem się zaskoczyć, co odnotowuję z prawdziwą radością. Końcówkę oceniam jako doskonałą i w pełni satysfakcjonującą. Twilight z przysłowiowym zajobem zawsze jest w cenie, Pinkie Pie jak zwykle genialna, antagonista przekonujący, sceny z Celestią na poziomie, a artykuły w gazecie wywołujące szczerzy uśmiech na twarzy. Ach ta sporadyczna niewidzialność! Jest jednak jedna postać, która przebija wszystkie... ...Ortik. Jeden z najlepszych OC jakie spotkałem w fanfikach. Od początku do końca jest bezbłędny, wprost perfekcyjny. Przy nim naprawde nie sposób się nudzić. W mojej opinii wygrał to opowiadanie i pośród wielu jasnych punktów on świeci najjaśniej. Parafrazując pewną parodię trailera: "Ortik jest... najlepsze!" Chciałbym oddać drugi głos na Epic, a to niemożliwe W każdym razie bezwzględnie polecam!

Zaraz ją skasuję . A o nowym konkursie mi nie mów, jeżeli Ci życie miłe... W końcu mam trochę czasu dla siebie

Więcej pasożytów? Radość! Już zaczynam czekać

Nic nie wspominałem o kontynuacji, jedynie o większej liczbie opowiadań osadzonych w tym uniwersum. Jak sam stwierdzieś - możliwości masz legion, tylko musisz je wykorzystać.

Brak tagu obowiązkowego. Czas na poprawę - 2 dni. A samo opowiadanie jak najbardziej warte przeczytania - Soli po raz kolejny pokazał nam, że żaden random go nie przerasta. Króciutka, ale bardzo miła lektura.

Ależ oczywiście możesz opublikować i zachęcam do tego. A zdajesz sobie sprawę, że w niektórych opowiadaniach coś takiego pasuje idealnie, zaś w innych nie? Tutaj akurat udało Ci się osiągnąć bardzo korzystną proporcję, idealną do tego właśnie tekstu. Jest wyborny

Bo i mogło być. Niestety było tego po prostu za dużo - całkowicie przytłoczyłeś nią treść opowiadania. I z całą pewnością nie nazwałbym go beznadziejnym - do mnie nie trafiło, fakt, ale jestem pewien, że znajdą się osoby, którym się spodoba. No może jakieś poprawki byłby w nim wskazane, ale nazwanie go beznadziejnym czy nawet złym? Wykluczone! Geralt - to teraz je publikuj normalnie w dziale ku radości innych

Każdy fan Star Wars będzie się świetnie bawił przy tym opowiadaniu. Ale nie tylko oni, skoro nawet taki Trekkie jak ja, czytał je z prawdziwą przyjemnością. aTOM zaliczył bardzo udany debiut pisarski. Może w przyszłość czymś jeszcze byś nas uraczył?

Tutaj? Nie. Jako osobny temat w dziale - jak najbardziej. Zawsze miło nam powitać kolejne opowiadania

Niklas wykazuje odrobinę niepokojące powinowactwo do kamieni Ale jeżeli efektem mają być takie opowiadania jak to powyżej to trzeba go jeszcze zachęcać. Lektura krótka, lekka i przyjemna. Bohaterowie fenomenalni a pomysł... cóż, podejrzewam użycie substancji psychotropowych

Dzień Tryfidów w wersji MLP. Świetna komedia z elementami wszechobecnego absurdu. Czytanie to sama przyjemność. No może oprócz dwóch pierwszych akapitów dla niektórych...

Absolutnie się nie zgadzam - zasługuje na dopracowanie, doszlifowanie i umieszczenie w odpowiednim dziale (MLN). Nie ma co się podłamywać - trzeba ćwiczyć.

Ekhm... nie widze tagu obowiązkowego... Ty już dobrze wiesz co masz zrobić, prawda? Co do samego opowiadania - doskonały przykład na to jak można zrobić crossover dwóch świetnych bajek. Opowiadanie czyta się lekko, łatwo i przyjemnie, co jakiś czas wybuchając śmiechem. Foley po raz kolejny udowadnia, że Slice of Life wychodzą mu lepiej niż opowiadania wojenne Może kiedyś spróbuje to połączyć w czymś dłuższym? Bezwzględnie polecam!

A szkoda, szkoda, trzeba było spróbować Przy okazji apel do uczestników - publikujcie opowiadania teraz spokojnie w osobnych tematach (może po interwencji korektorów jednak ). Szkoda, żeby później były jedynie w archiwum.