Skocz do zawartości

Recommended Posts

  • Odpowiedzi 463
  • Created
  • Ostatnia odpowiedź

Top Posters In This Topic

Napisano

- Obawiam się, że nie tym razem. Nie, upiory mają za nic srebro i inne materiały, choćby nie wiem jak twarde i wytrzymałe. Chyba że są związane z danym przedmiotem, a powiązanie to przetrwało nawet śmierć ciała. Uwierz mi, wniosek poparty doświadczeniem. - Rzekł.

Napisano

- Mam do tego maga złe przeczucia, muszę pójść za nim - pomyślałam widząc, że gdzieś poszedł - przepraszam was na chwilę, muszę pójść na stronę - rzekłam do towarzyszy, oczywiście skłamałam. Po czym szłam za magiem ostrożnie, aby mnie nie wykrył, dlatego ukryłam swoją magię i założyłam płaszcz z Lorien, czyniąc mnie niewidzialną.

Napisano (edytowany)

Mag szedł pomiędzy drzewami wyraźnie się spiesząc, nie miał jednak pojęcia o podążającej za nim elfce. Naglę jednak elfka mogła odczuć dziwny wpływ złych mocy, ponadto zaczęła wznosić się gęsta mgła. Numenorejczyk co i rusz znikał z pola widzenia elfki jednak zaraz wracał, jakby nie mogąc jej zgubić. Tedy zaczął zwalniać, był bowiem u celu. Złe moce były tu silniejsze niż gdziekolwiek indziej, a mężczyzna odwrócił się dokładnie w stronę elfki. Mimo że nie widział jej to wiedział gdzie ta stoi. Nie wahał się nawet, a jedynie odezwał się do niej złowrogo.

 

-Nie powinnaś za mną podążać. -Pośród mgły zaczęły poruszać się ledwie widoczne kształty, jakby ludzkie, a wszystkie były uzbrojone. -Drażnisz to miejsce i budzisz tych którzy winni teraz spoczywać w spokoju. Tedy odejdź, powiadam ci, bowiem ci co raz umarli nie popuszczą żywym...

 

Postacie zbliżały się coraz bardziej, a wszystkie zjawiały się za Numenorczykiem. To były upiory, wszystkie stare, jakby umarłe w ciężkim boju. Wszystkie wyciągały ku elfce ręce a na ich zimnych palcach dzwoniły pierścienie. Od wszystkich biła złowroga aura, jakby nakazywały odejść elfce. Co poniektóre zaczęły sięgać nawet po broń. Jednak za armią umarłych oraz człowiekiem stało coś, coś na kurhanie. To najwidoczniej nie miało złych zamiarów  choć też nie chciało by po tej ziemi stąpali żywi. Stał tam ktoś ozdobiony koroną. Jakiś król, najwidoczniej jeden z dawnych władców ludzi, lecz i on dzierżył w martwej ręce, zdobionej pierścieniami, miecz.

 

(Prawo do narracji w tym momencie udzieliła mi Oksymoron)

Edytowano przez Jaenr Linnre
Napisano

Popatrzyłem na towarzyszy jak jedzą. Też poczułem głód.

-Wybaczcie ja nie jadam lembasów. Jeśli pozwolicie rozejrzę się po okolicy za jakąś zwierzyną.

Napisano (edytowany)

-Dobrze to sprowadzę go nieco więcej z moim wargiem szybko coś znajdziemy. Po czym ruszyłem w stronę lasu.

Edytowano przez Magus
Napisano

Jeździłem na wargu po lesie rozglądając się za zwierzyną. W końcu z niego zszedłem.

-Dobra bestio czas znaleźć coś do żarcia. Ty wypłoszysz zwierzynę a ja zajmę się resztą.

Warg pobiegł w okoliczne krzaki, po czym wypłoszył sporą ilość zająców. Ja zacząłem je ganiać, po czym szybko zabijać udało mi się zebrać tuzin sztuk. Po czym spokojnie zacząłem wracać do naszego obozu.

Napisano

-Zgadzam się też nie lubię surowego mięsa.

Powoli zacząłem rozglądać się nerwowo po okolicy.

-Czy nie powinniśmy się martwić o naszych towarzyszy? Dziwnie się czuje w tym miejscu. Jakby wszędzie wokół ktoś nas obserwował.

Napisano

Idąc za magiem poczułam wokół kurhanów złowieszczą magię. Po chwili mag obrócił się w moją stronę i rzekł, abym opuściła to miejsce, ponieważ drażnię duchy, na co odpowiedziałam.

- I kto to mówi, numenorczyku. Może Ciebie nie chcą, abyś przebywał na ich ziemi - rzekłam do maga. Nie zamierzałam mu odpuścić, bowiem wiedziałam, że dobrych istot nie dotkną ostrzami.

Napisano

Krasnolud zszedł delikatnie zszedł z konia i rozprostował nogi,po czym się odezwał do człowieka:

-Mógłbyś chociaż poprosić-.

Po czym zaczął zbierać uschnięte gałęzie gdyż ni chciał narażać się elfowi oraz wszystkiemu co może się czaić w pobliżu,po czym zebrał w miarę jednym miejscu,

Napisano

Mężczyzna spojrzał na elfkę z politowaniem.

 

-Raz jeszcze upominam cię, odejdź z tej ziemi. Należy ona do moich braci. -Jego głos był zimny, a sam mag czuł się doskonale pośród chłodu upiorów, jakby był ich dawnym przyjacielem.

 

-Umarli nie odpuszczą żywym... -Powtórzył raz jeszcze, odwracając się jednak od Elfki i skierował się ku upiorowi w koronie wchodząc w mgłę.

Napisano

-Jak dla mnie temperatura się nie zmieniła. Ale to pewnie, dlatego że mam twardą i grubą skórę.  Jednak wciąż mam jakieś złe przeczucia sam nie wiem, o co tu chodzi.

Gość
Temat jest zablokowany i nie można w nim pisać.

Discord Server

Partnerzy

  • For Glorious Equestria
  • Bronies Polska
  • Bronies na DeviantArcie
  • Klub Konesera Polskiego Fanfika
  • Kącik lektorski Bronies Corner
  • Lailyren Arts
×
×
  • Utwórz nowe...