Skocz do zawartości

Recommended Posts

Napisano

Dowódca wysłanego na spotkanie Celestii oddziału ze zdziwienia opuścił broń i podrapał się po łbie.

- I w tym celu przychodzisz na front? O nie, to na pewno podstęp. - Ponownie wycelował w Celestię.

Napisano (edytowany)

[Gandzia]

- Podstęp? W którą stronę jest ojczyzna gryfów? - stawiała po raz kolejny pytanie. Niby takie oczywiste ale czy na pewno?

Edytowano przez Hoffner
Napisano

- Nie słuchać jej! - krzyknął dowódca do swoich podwładnych. - Omami nas swoimi czarami! - dodał, po czym zwrócił się do księżniczki. - Nie widzę białej flagi... Zatem biorę cię do niewoli! Nic nie mów i nie stawiaj oporu!

Napisano (edytowany)

[Gandzia]

Bariera rozjarzyła się na całej długości od strony wschodniej. Przez ułamek sekundy widać z tamtej strony było 10 jakby słońc. Ziemia w Equestrii się zatrzęsła po raz kolejny. Celestia nie ruszyła się stała tam gdzie stała niewzruszona niczym. Już wiedziała że nie będzie jej łatwo na tej planecie.

//Strzelać pewnie będą...

Edytowano przez Hoffner
Napisano

Gdy tylko minęły wstrząsy, gryfy otrząsnęły się. Teraz były pewne - Celestia coś kombinowała.

- Jeszcze jedna sztuczka, a będziemy strzelać! Przednie nogi i skrzydła do góry!

Napisano

[Gandzia]

- To nie ja to te istoty z zewnątrz... - prostowała informacje podnosząc się tak jak kazali. - Nie jesteśmy u siebie... - mówiła dalej.

Napisano

- Oczywiście, że nie jesteś u siebie. - Gryf zaśmiał się. - Znajdujesz się teraz na terenie kontrolowanym przez Imperium Gryfów! Naprzód!

Napisano (edytowany)

[Gandzia]

- Źle mnie zrozumiałeś... - ciągnęła dalej. - Nie jesteśmy u siebie. Ani ja, ani ty... To nie ta planeta którą znasz... - próbowała wyjaśniać.

Edytowano przez Hoffner
Napisano

- Tak, tak... A teraz ruszaj się, nie będziemy tu stać do zasmarkanej zimy! Ona też "wymknie się" wam spod kontroli akurat tak, by uderzyć na nas silniej niż na was?

Napisano (edytowany)

[Gandzia]

- Nie to przez Windigos... - Chciała zacząć ich uczyć ale ugryzła się w język. - Naprawdę musicie zrozumieć że nie jesteśmy u siebie a te wybuchy to nie moja wina. Tylko jedność może nas teraz ocalić... - znowu próbowała przemówić im do rozsądku. Wiedziała że ich serca są twarde. - Sprawdźcie na północy że tam niczego nie ma... To jeden z dowodów że mówię prawdę... - Ruszyła za nimi.

//Późno jest, burza jest muszę kończyć.

Edytowano przez Hoffner
Napisano

Przebudziłem się gdy Elizabeth trąciła mnie ręką. Chyba się nie spodziewała mnie tutaj.

-Wybacz nie chciałem cię zostawiać samej zwłaszcza w twoim obecnym stanie

Napisano

Eliza wzruszyła ramionami i oparła głowę na twoim ramieniu.

- Nie gniewam się, jestem po prostu zdziwiona - mruknęła. - Nie musisz mnie przepraszać. Jestem ciekawa dlaczego ludzie się mnie boją...

Napisano

Chwilę milczałem. Po czym pocałowałem ją w policzek

-Ja się ciebie nie boję. Jeśli o to ci chodzi. Ale być może to dlatego że jesteś twardą kobietą która dba o porządek w tym miejscu i ludzie wiedzą że nie odpuścisz gdy się zdenerwujesz. Zwłaszcza że NASA też patrzy na to co się tu dzieje

Napisano

Eliza uśmiechnęła się słabo.

- Cóż, pora wstawać - założyła glany i kitel, oraz bryle, potem upięła włosy. - Chodź na śniadanie i kawę i ja muszę zabierać się do pracy. Takiej już prawdziwej - wstała.

Napisano

Powoli wstałem i założyłem kapelusz.

-Elizabeth trochę myślałem w nocy. Czy będziesz miała coś przeciwko jeśli też będę spędzał noce w laboratorium? Wtedy bym przynajmniej wiedział czy nie potrzebujecie mnie do pomocy przy jakiś badaniach. Ty byś wiedziała że wciąż żyje jak bym tu wrócił. No i nie musiałbym się martwić że coś ci się stało przy jakieś zabawie z obiektami badań

Napisano (edytowany)

- Oczywiście, jeśli chcesz - powiedziała i zeszła z tobą do Pokoju dla Pracowników. Postawiła przed tobą kawę i tosty, sobie wzięła to samo, potem powiedziała poważnie:

- Słuchaj. Mamy na razie dość duże zapotrzebowanie na pomocników, bo laboranci nie mogą zajmować się tylko jedną rzeczą dziennie. Ten młody, który tu wczoraj był. Można mu ufać? Bo jeśli tak, biorę go na poziom E. Jesteś teraz za dziecko odpowiedzialny, więc jak zdradzi, ty też będziesz miał problemy, więc się zastanów - dodała i upiła łyk kawy.

Edytowano przez Elizabeth Eden
Napisano

Napiłem się kawy

-Ciężko mi wziąć za niego odpowiedzialność. Zna się na zabijaniu ma ambicje. Ale nie jestem pewny czy można mu powierzyć większe tajemnice. Odczuwa straszny pociąg do pieniędzy. I sam nie wiem w czasie naszej rozmowy o pracę. Miałem jakieś dziwne wrażenie. Mówiąc szczerze jak dla mnie jest za wcześnie by poddawać go większemu zaufaniu

Napisano (edytowany)

Popatrzyłem chwilę w milczeniu

-Wciąż dla was pracuje. Jeśli chcesz to jej pomogę. Nie śpieszę się. Mam czas. Zresztą mówiłem ci że jeśli będzie potrzebna moja pomoc przy jakiś badaniach to pomogę

Edytowano przez Magus
Napisano

Elizabeth spojrzała na Aleksandra dość obojętnie, potem zwróciła się do Thomasa.

- Wiem, że masz dużo do roboty, a ja też Chrisa nie lubię. Zrób to dla mnie - uśmiechnęła się pogodnie, a potem znowu zerknęła na Aleksandra. - Czyli jesteś pewien, że dzieciak nie....? Bo się Denika wykończy.

Napisano (edytowany)

Popatrzyłem na Aleksandra

-Wybacz Elizabeth nie jestem w stanie wziąć takiej odpowiedzialności za dopiero poznanego człowieka. Więc spotkamy się gdy skończę rozmowę z pewnym kolegom. Jeśli nikt mnie nie kropnie. Wrócę. Powiedziałem patrząc na Elizabeth

Edytowano przez Magus
Gość
Temat jest zablokowany i nie można w nim pisać.
×
×
  • Utwórz nowe...